Mostrando entradas con la etiqueta ACTUALIDAD 2012. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta ACTUALIDAD 2012. Mostrar todas las entradas

lunes, diciembre 10, 2012

Comunicado da Asociación lazos Pro Solidariedade co gallo do Día Internacional dos Dereitos Humanos

COMUNICADO DE LAZOS CO GALLO DO DÍA INTERNACIONAL DOS DEREITOS HUMANOS A Asociación Lazos Pro Solidariedade-Comité antisida de Ferrol co gallo do día internacional dos DEREITOS HUMANOS, Manifesta o seu posicionamiento en defensa da Sanidade Pública, Universal e gratuita. A Sanidade a queremos Universal, por principio de equidade , a queremos pública, porque desta forma é de todas e de todos nós, e a queremos gratuita porque desta forma garantimos a igualdade e a xustiza social sobre as persoas que dispoñen de menos recursos. Co debandito Real Decreto Lei 16/2012 se fecha a porta desta Sanidade Pública Universal e gratuita, permitindo a denegación de acceso á sanidade a colectivos de persoas que non cumplen as condicións de aseguradas ou beneficiarias. Ademáis, introdúcese o copagamento eo repagamento de prestacións, que ate o de agora non supoñían custo para os e as usuarias da sanidade. Dende este momento moitas persoas se ven na tesitura de ter que elixir entre cubrir as súas necesidades básicas ou coidar da súa saúde. Un darwinismo social que favorecerá aos de sempre, aos que máis teñen. Tamén mediante este Real Decreto Lei, se exclúe ás persoas inmigrantes en situación administrativa irregular, abocándoas á enfermidade, e nalgúns casos, á morte. Non podemos pretender que a xente foránea se integre se non conta con saúde para facelo. Non é xusto, pedirlles integración, sen saúde. No día dos dereitos humanos non podemos olvidarnos das persoas presas, onde o imperativo económico lles priva de recibir as mesmas prestacións sanitarias e os mesmos tratamentos, que as persoas que se atopan en liberdade. Os dereitos humanos deben de garantirse tamén dentro dos muros das cadeas. Non queremos olvidarnos neste día, de David Reboredo, inxustamente encarcelado por ser vítima da drogodependencia. Dende aquí, nos solidarizamos con David, e facemos extensiva a súa petición de indulto. O queremos na rúa, defendendo os seus dereitos, porque son os nosos. Por último, facemos nosas ás reivindicacións da Marcha Mundial das Mulleres e do Foro Galego de Inmigración e esiximos unha vez máis MENOS RECORTES, MÁIS DEREITOS

viernes, diciembre 07, 2012

Solicitude de Indulto para o Vigués, David Reboredo

A Asociación Lazos Pro Solidariedade quere manifestar publicamente a súa solidariedade con David Reboredo, condeado a 7 anos de prisión por ser vítima dunha adicción, e apoiar a solicitude de indulto para este vigués.

O consumo puntual de sustancias está contemplado no proceso dos tratamentos de drogodependencias e non implica necesariamente o non cumplimento do seu tratamento, e do seu proceso de reinserción.

Consideramos que a medida é totalmente desproporcionada e indica un descoñecemento técnico absoluto no proceso das drogodependencias. Consideramos tamén que o ingreso en prisión de David, é un retroceso no seu tratamento individual e, polo tanto, a pena imposta pode xerar máis danos dos que acarrearía unha medida alternativa á cadea.

Indulto para David Reboredo, XA
 
 
 Se crees que David, está sendo vítima dunha inxustiza, asina aquí: 
 
 

jueves, noviembre 29, 2012

Actividades de resposta contra o VIH e a Sida da Asociación Lazos Pro Solidariedade-Comité antisida de Ferrol par ao mes de Decembro do 2012


 O día 1 de decembro do 2012, estaremos cunha mesa informativa na rúa Real de Ferrol entre as 11.00 e as 14.00 horas. Podedes pasarvos e colaborar coa nosa entidade.

 
COMUNICADO DE LAZOS CO GALLO DO 1 DE DECEMBRO,
DÍA MUNDIAL DE RESPOSTA CONTRA A SIDA

Neste intre cúmprense 31 anos dende a publicación dos primeiros casos de sida. Máis de tres décadas de resposta contra unha pandemia que arrebatou a vida de  moitas persoas e que, desafortunadamente,  segue levándose a vida de moitas máis. 
Epidemioloxía
Actualmente en España viven entre 130.000 e 150.000 persoas infectadas polo VIH, das que aproximadamente un terzo, o descoñecen. O acceso ao diagnóstico precoz convírtese nunha das prioridades da loita contra a Sida.
No contexto galego, cabe salientar o aumento das infeccións en homes que teñen sexo con outros homes, destacando os que se atopan entre 15 e 24 anos, que supoñen máis do 21 % das novas infecións. Tamén é preocupante o aumento de casos na nosa provincia, volvendo aos mesmo número de casos que no pasado 2005. No ano 2011 os novos diagnósticos na Coruña supuxeron o 54 % (100 casos) das novas infeccións de todo Galicia . No caso das mulleres nos dous últimos anos, a tendencia é ascendente, o que pode aumentar a brecha nas desigualdades que sufre este colectivo.
Relación coste –eficacia da prevención
A prevención é a estratexia más barata e eficaz para frenar diminuir as novas infeccións por VIH. Polo contrario, as entidades que traballamos neste eido, nos atopamos cunha reducción orzamentaria que merma a nosa capacidade de actuación. A sociedade debe saber que as entidades que traballamos na prevención do VIH, non temos homólogo, nin público, nin privado e, polo tanto, a prevención podría desaparecer. Neste intre se necesita un maior compromiso político e económico, coa resposta contra o VIH e a Sida.
O aceso ao emprego nas persoas con VIH
No que se refire ao acceso ao mercado laboral das persoas con VIH, o estigma e discriminación, xunto ás desigualdades no ámbito da saúde, actúan como facotres determinantes para a inclusión social do colectivo . Os poucos estudios existentes, sobre o acceso ao mercado laboral das persoas con VIH, falan dun nivel de desemprego superior ao 70%, o que triplica as taxas da poboación xeral. Isto evidencia que o mercado laboral, e as ofertas de emprego, non se adaptan ás necesidades do colectivo de persoas con VIH. As administracións públicas con competencias neste eido, non poden permanecer mirando cara a outro lado.
Estigma e discriminación
Segundo un estudo recente realizado na pobación española, acredítase que 1/3 das persoas enquisadas non traballarían nin convivirían cunha persoa con VIH.
O acceso aos seguros privados de vida, de saúde e de viaxe, é negado ás persoas seropositivas. Éstas, non poden acceder a unha hipoteca porque se lles imposibilita contratar un seguro de vida; requisito indispensable para acceder aos prestamos hipotecarios. Estes comportamentos só se poden explicar dende a desinformación, dende a usura, ou dende a discriminación cara o colectivo das persoas con VIH. Dito de outra forma, trátase dunha vulneración de dereitos humanos. Isto non é entendible polas organizacións de afectados dado que a experanza de vida das persoas con VIH, está practicamente equiparada á da poboación xeral.
Eficacia dos tratamentos e reformas sanitarias
Actualmente, e no noso contexto, contamos con tratamentos antirretrovirais eficaces, que logran aumentar a esperanza de vida e mellora-la súa calidade, nas persoas con VIH. Estes tratamentos tamén actúan como elemento fundamental na prevención de novas infeccións, reducindo a capacidade infectiva da persoa infectada a tratamento nun 96%.
A reforma sanitaria aplicada polo actual goberno, racha coa asistencia sanitaria universal, pública e gratuita. Nesta reforma, déixase fora ás persoas inmigrantes en situación administrativa irregular, contradecindo así tratados internacionales asinados polo Estado Español. Este escenario que se nos apresenta, propiciará un aumento nas infeccións por VIH e outras enfermidades, e un altísimo coste en termos humanos i económicos.
Non nos queremos olvidar das persoas con VIH que se atopan na cadea. Éstas, non poden acceder a algúns tratamentos e prestacións sanitarias.
A resposta á infección polo VIH e a Sida, non pode ser obxeto de recortes orzamentarios. Necesitamos do compromiso de todos e todas , porque “todavía hai enfermedades que non se manifestan na pel nin no rostro. Hai enfermedades que a sociedade manten a modo de frontera ou muralla. O VIH é máis que unha enfermidade que se cola pola sangue. É un gueto de soedade enxendrada por unha sociedade indolente, muda e paralizada.
- RECORTES + DEREITOS
Ferrol, a 30 de Novembro do 2012





Xornada do 5 de decembro no centro cívico de Caranza. Avda Castelao s/n A entrada é de balde







lunes, noviembre 05, 2012

Estigma e Discriminación. Análise e revisión de protocolos

Documento analizado “INFORMACIÓN AL DONANTE DE SANGRE” editado polo Centro de Transfusión de Galicia, dependente da Xunta de Galicia (se achega o documento).
Dentro das accións do proxecto integral que a Asociación realizou perante o exercicio 2012, se valorou a posibilidade de analizar protocolos de actuación utilizados polas Administracións Públicas coa finalidade determinar se istes, respetan ou vulneraban os dereitos das persoas con VIH.
Na selección para o posterior análise, identificamos o documento co nome “Información al donante de sangre” , asinado polo Centro de Transfusión de Galicia. O mencionado documento divídese en diferentes seccións, que desenrolamos e analizamos a continuación, extraendo o que, ao noso xuizo, pode ter compoñentes discriminatorios e estigmatizantes, tanto para as persoas que viven co VIH, coma para colectivos socialmente excruidos .
*Identificación de posibles criterios discriminatorios e/ou estigmatizantes no documento de referencia:
  1. No segundo apartado do documento de referencia, onde pon:……… “Causas que impiden donar sangre y situaciones de autoexclusión”, Se identifica e extrae o punto 5º onde di: “Si residió durante un período acumulado de un año en el Reino Unido entre 1980 e 1996 inclusive”, e o punto 6º que dice: “ Si recibió algunha transfusión en el Reino Unido o en paises endémicos de Chagas, Paludismo, HTLV o Sida”.
  2. No terceiro apartado do documento, onde pon: “Es importante que nos informe o que anónimamente desista de donar sangre si pertenece a alguno de los siguientes grupos de riesgo”: Se identifican e extraen o punto 1º “Si consumió alguna vez vez drogas por vía intravenosa”, 2º Si tiene, de forma habital distintas parejas sexuales”, 3º “Si mantuvo relaciones heterosexuales u homosexuales a cambio de dinero o drogas o con personas de las que se desconocen sus hábitos sexuales” e 4º “ Si su pareja sexual se encuentra en alguno de los supuestos anteriores o si padece Hepatitis B,C o Sida”.
  3. No cuarto apartado do documento, onde pon: “Otras causas que impiden donar sangre de forma temporal”. Se identifica e extraen os puntos 3º “Si tuvo contacto doméstico con enfermos o portadores de hepatitis o Sida en los últimos 6 meses” e o punto 5º” Si realizó piercing, tatuaje, acupuntura, endoscopia, cateterismo, perforación de piel y mucosas en los últimos 4 meses”.
Valoración do documento:
Somos conscientes de que os obxectivos dos bancos de sangue e tecidos, pretenden reducir ao máximo a posibilidade de que as mostras doadas, tanto de sangue coma de tecidos, cheguen aos seus/súas recetores/as sen contaminar. Tamén somos conscientes de que os dispositivos utilizados para a doazón de sangue, non deben ser utilizados polos seus usuarios e usuarias como medio sistemático para a detección de enfermedades transmisibles, como o son o VIH e as hepatites. Nembargantes, consideramos que estes criterios de seguridade e garantía sanitaria, non debería entrar en conflito coa evidencia científica actual e ca loita contra a discriminación cara as persoas con VIH que, como sabemos, actúa como barreira en termos de prevención.
Respecto ao documento referido non consta na bibliografíca científica actual, que o feito residir no Reino Unido, poidera implicar ou facer sospeitar que unha persoa poda estar infectada por unha enfermidade transmisible, como as Hepatites ou o VIH.
Afirmamos que a evidencia científica actual , no ámbito da epidemioloxía e a clínica, desmonta a existencia dos chamados grupos de risco. Queda sobradamente acreditado, que a infección polo VIH, débese ás condutas das persoas (enfermidade condutual), e non á pertenza a un subgrupo poblacional ou a outro.
Convivir cunha persoa seropositiva ao VIH, non implica risco algún, como se desprende na bibliografía actual. Na mesma páxina web do Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, contempla esta situación (posibilidade de infección polo VIH, por convivir cunha persoa con VIH), indicando que Non se transmite o VIH na convivencia diaria.
En canto ao uso de drogas inxectables, e a posibilidade de infección polo VIH, e hepatite, tamén a evidencia nos indica que a posibilidade de transmisión, ven determinada por compartir útiles de inxección e non polo uso das sustancias por esta vía. Tamén contradice a evidencia actual, o feito de afirmar que ter sexo a cambio de cartos, ou de droga ou ter relacións con diferentes parellas sexuais. Esta afirmación estereotipa ás persoas con conductas socialmente reprobables, e as identifica como axentes potencialmente infecciosos. Si o sexo se realiza, utilizando os métodos preventivos apropiados e correctamente, non existe risco de infección polo VIH.
Consideramos que, entre outros motivos, os criterios de exclusión e autoexclusión que se reflicten no documento de “Información ao donante de sangue”, invalidan as mensaxes vixentes de prevención, non responden a razóns epidemiolóxicas, vulneran os dereitos das persoas socialmente excruídas e plantexan dudas sobre todo o proceso de cribado.
Conclusións e propostas de mellora:
Convendría reconsiderar os criterios de exclusión actualmente vixentes para a doazón de sangue de forma que estos, non se centrasen no QUÉN (persoas) ou no QUÉ (circunstancias e/ou hábitos), se non en CÓMO (prácticas de risco).
Por exemplo, no apartado de inxección de drogas debería especificarse que a exclusión ven de si se compartiu material de venopunción; ou no apartado sexual, si se mantiveron relacións sexuais sen protección (preservativo).
O 'Cuestionario persoal' debería ser revisado en profundidade. Da mesma forma, debería ser revisadas as normativas superiores, que a continuación se refiren, polas mesmas razóns antes expostas.
Normativa superior
Real Decreto 1088/2005, de 16 de septiembre, por el que se establecen los requisitos técnicos y condiciones mínimas de la hemodonación y de los centros y servicios de transfusión. http://www.boe.es/aeboe/consultas/bases_datos/doc.php?id=BOE-A-2005-15514
Orden Ministerial de 2 de julio de 1999, por la que se actualizan las condiciones de exclusión de los donantes de sangre y se establecen los criterios de interpretación de las pruebas para la detección de agentes infecciosos en las donaciones de sangre. (se que se actualizó en el 2005 pero no la encuentro) http://www.boe.es/boe/dias/1999/07/15/pdfs/A26792-26793.pdf


Las ONG que trabajan cerca del VIH y del sida advierten que se están perdiendo los logros de treinta años en la lucha contra la enfermedad y sus consecuencias sociales

LA EFECTIVIDAD DE LOS PROGRAMAS DE INFORMACIÓN Y PREVENCIÓN SOBRE VIH SIDA RESIDE EN LA CERCANÍA E INTEGRACIÓN DE LAS ONG CON LAS PERSONAS MÁS AFECTADAS

Si no se rectifica, aumentarán las nuevas infecciones en España. La prevención frente al VIH sida es más barata en vidas y en euros que los tratamientos

La Alianza de Plataformas de respuesta al VIH sida denuncia ante la sociedad que el actual gobierno carece de una estrategia clara sobre cómo abordar la respuesta al VIH sida además de demostrar falta de voluntad política para hacerlo

Madrid, 5 de noviembre de 2012.-

En la actualidad las políticas para dar respuesta al VIH y sida en España son insuficientes y equivocadas. Muestra de ello es la gestión de la Secretaría del Plan Nacional sobre el Sida, SPNS, que, aunque se mantiene, lo hace con un equipo técnico y un presupuesto muy reducidos con respecto a años anteriores. Otro ejemplo es el proceso de la convocatoria de subvenciones que anualmente se destinan a entidades sin ánimo de lucro para el desarrollo de programas de prevención y control de la infección por VIH, que han tenido que esperar casi un año para conocer la convocatoria y los objetivos y prioridades que recoge.

En estos diez meses perdidos, muchas entidades que dependen fundamentalmente de la subvención se han visto obligadas a tomar medidas como cerrar recursos o programas o realizar reducciones de personal. Ello ha provocado la merma o desaparición de acciones de prevención y asistencia hacia personas afectadas por VIH o sida y hacia la población en general. Así mismo, las ONG han podido comprobar que la partida económica destinada a esta convocatoria ha caído un 75%, concretamente, de los 3.860.000 € del año pasado a un millón de euros para este, en contra de la información que en diferentes ocasiones habían ofrecido responsables del Ministerio de Sanidad, Servicios Sociales e Igualdad refiriéndose a una cantidad de más de tres millones de euros para acciones de prevención del VIH y el sida.

A ello hay que sumar la supresión de las transferencias económicas que la Administración central realizaba de forma específica a las Comunidades Autónomas para programas de intervención sobre VIH y sida. Julio Gómez, de la Federación Trabajando en Positivo, señala que “sólo algunas autonomías han mantenido sus programas, mientras que en otras se ha producido un recorte drástico de las convocatorias de subvenciones que ha llevado al cierre de numerosas organizaciones, servicios y programas dirigidos a la prevención, tratamiento, atención y apoyo con relación al VIH y el sida, especialmente entre los colectivos a los que el sistema público no llega”. Con estas decisiones, se ha roto el acceso igualitario y universal a las coberturas sanitarias básicas. Además, tampoco queda garantizado que el Estado español cumpla con los objetivos y compromisos internacionales que tiene suscritos en la respuesta frente al VIH.

La inseguridad que a finales de 2012 tienen tanto las organizaciones estatales como autonómicas y locales de garantizar su continuidad, está haciendo irreversible la desaparición de muchas de ellas, y en consecuencia haciendo invisible a la población que atienden. La incertidumbre sobre el futuro es aún mayor ya que el presupuesto con el que contaba la Dirección General de Salud Pública para financiar a través de subvenciones estrategias de salud para 2013 según los Presupuestos Generales del Estado es de 2.217.000 € (frente a los 3.717.200 € que se reflejaron en los primeros Presupuestos Generales del Estado para 2012). Esta cifra puede verse reducida en cualquier momento, lo que no permite asegurar para el año 2013 ni siquiera la continuidad de la cuantía de 1.000.000 € para las subvenciones dirigidas a programas de prevención y control de la infección por VIH y el sida.
1
Esta situación propicia el cierre de las entidades, sobre todo las de base comunitaria, que trabajan cerca del VIH y del sida y que siempre estuvieron coordinadas con las Administraciones públicas. Marisa Fernández, de FAUDAS, destaca que “el secreto de la efectividad de los programas de información y prevención reside precisamente en la cercanía e integración de esas organizaciones con los colectivos más afectados por el VIH y el sida”.

Jancho Barrios, de CESIDA, afirma que “en España se están perdiendo los avances de 30 años en la lucha contra el VIH y el sida también por la restricción en el acceso a la Sanidad Pública a colectivos como el de los inmigrantes en situación irregular, jóvenes parados, personas que ejercen la prostitución, y otros”. Además, la implantación del repago de medicamentos afecta a los sectores económicamente más débiles de la sociedad.

Juanse Hernández, de FEAT, alerta también de que “los recortes en la investigación pública, como los que ha sufrido el Consejo Superior de Investigaciones Científicas y otros centros españoles de referencia, ponen en peligro el avance en la investigación básica, un pilar fundamental en el desarrollo de nuevos fármacos y terapias innovadoras”.

Todas estas políticas, o la ausencia de ellas, harán aumentar el número de personas portadoras del VIH, y el de enfermas de sida, y la marginalización de muchas de ellas, desmontando las razones “economicistas” que alega el Estado. Santiago Redondo, de FELGTB, remarca que “el sida es una enfermedad fácilmente evitable mediante la información y la prevención de la infección por VIH y que las acciones preventivas son abismalmente más baratas, en dinero y en vidas humanas, que los tratamientos para el sida, aún una enfermedad crónica que exige el uso de caros fármacos de por vida”.


En consecuencia, la Alianza de Plataformas demanda que la política del Gobierno para la respuesta frente al VIH en nuestro país contemple las siguientes medidas:
* La convocatoria inmediata del Comité Asesor y Consultivo (COAC) de ONG de la Comisión nacional de coordinación y seguimiento de programas de prevención del sida.
* La participación de las ONG en la elaboración del nuevo Plan Estratégico 2013-2017 y en la puesta en la puesta en marcha del mismo.
* Que se cuente con la participación de las ONG en el establecimiento de las líneas de acción prioritarias para la SPNS.
* El incremento de las partidas presupuestarias para la respuesta al VIH y al sida, incluidas las destinadas a la convocatoria de subvenciones para entidades sin ánimo de lucro.
* El establecimiento de fondos finalistas para la respuesta al VIH en las transferencias a las Comunidades Autónomas.
* El mantenimiento de la consideración de la excepcionalidad del VIH.
* La inclusión de las personas inmigrantes en situación irregular dentro del sistema sanitario y garantías de acceso a la atención y tratamiento en las mismas condiciones que el resto de la población.


2
La “Alianza de Plataformas de respuesta al VIH” está formada por 15 entidades estatales y autonómicas que aglutinan a más de 300 ONG que han participado durante los últimos 30 años en la respuesta al VIH y al sida en nuestro país.


Contactos: Julio Gómez, Federación Trabajando en Positivo, 660 479 148
Pablo García, comunicación CESIDA, 91 522 38 07

miércoles, octubre 10, 2012

Medir las consecuencias. Artículo SEISIDA

Medir las consecuencias


El pasado 1 de agosto dejaron de estar en vigor las tarjetas sanitarias expedidas a inmigrantes que no pudieron acreditar su residencia legal en España. Dicho de otra forma, la población inmigrante en situación irregular ha perdido los derechos a la asistencia de los que gozaba desde el año 2000. Esta medida tiene y tendrá consecuencias sanitarias y económicas relacionadas con el control el VIH en nuestro país. Así, un estudio publicado en la revista Enfermedades Infecciosas y Microbiología Clínica por José A. Pérez-Molina (Hospital Ramón y Cajal, Madrid) y Federico Pulido (Hospital 12 de Octubre, Madrid), muestra que en España hay unos 400.000 inmigrantes en situación irregular, de los que varios miles estarían infectados por el VIH. De este colectivo únicamente entre el 65% y el 70% conocería su infección y, de éstos, una mayoría estaría recibiendo tratamiento antirretroviral (entre 2.700 y 4.600 personas). El análisis señala que unas 3.000 personas 'sin papeles' con VIH se habrían quedado fuera del Sistema Nacional de Salud y, por ende, de poder acceder a los antirretrovirales.

Las consecuencias de esta decisión, apunta el informe, consistirán en: un aumento de la mortalidad de los individuos infectados; un incremento en el número de enfermedades oportunistas y de ingresos hospitalarios; un aumento de la transmisión del VIH y de otras enfermedades infecciosas -como tuberculosis- a la población general, y una mayor probabilidad de transmisión materno-fetal del VIH. Todo lo anterior tendría un efecto contrario al que se busca: el incremento de los costes de la atención sanitaria. De hecho, en este contexto tan “economicista”, muchos estudios han demostrado que, a medio plazo, es mucho más barata la prevención que el tratamiento antirretroviral, con un coste de alrededor 8.000 €/año por persona.

Cuestión de Salud Pública
La Sociedad Española Interdisciplinaria del Sida (SEISIDA), junto con otras muchas sociedades y organizaciones, ya ha advertido de los riesgos en términos de Salud Pública de esta decisión y por eso trabaja para garantizar el acceso universal al diagnóstico y tratamiento de la infección VIH con independencia de la situación administrativa de las personas. No tratar, así como no diagnosticar, no sólo afecta las personas que son portadoras del VIH. Es una cuestión de Salud Pública, no sólo de igualdad y equidad. Asumir el coste del tratamiento del VIH resulta imposible para la mayoría de las personas que carecen de tarjeta sanitaria y, una persona sin tratar, no sólo atenta contra su salud individual, sino que supone un importante riesgo desde el punto de vista de salud pública, debido a que aumenta su capacidad de transmitir el virus a otras personas, con o sin tarjeta sanitaria.

Por eso, al igual que otras organizaciones, SEISIDA ha promovido una campaña de firmas entre los profesionales sanitarios que atienden a las personas que viven con VIH y sida para que el gobierno reconsidere su postura y garantice una sanidad universal y gratuita. Más de 700 personas ya se han adherido a esta iniciativa.

El control de la epidemia del VIH es una prioridad mundial reconocida en los tratados internacionales firmados por nuestro país; así, dentro de los Objetivos de Desarrollo del Milenio auspiciados por Naciones Unidas, se propone lograr el acceso universal al tratamiento del VIH y el sida para todas las personas que lo necesiten. La Constitución Española, en su artículo 43, reconoce el derecho a la protección de la salud y la obligación de los poderes públicos de organizar y tutelar la salud pública a través de medidas preventivas y de las prestaciones y servicios necesarios.

La paradoja española
Además, resulta paradójico que sea precisamente España el país en donde se recorten los derechos al acceso a la sanidad. Nuestro país ha estado en la vanguardia en la lucha contra el VIH y el sida y ha sido impulsor de iniciativas para el acceso al tratamiento antirretroviral en los países con menos recursos. Así lo ha demostrado adhiriéndose a iniciativas como la Declaración de Dublín sobre Cooperación para luchar contra el VIH/Sida en Europa y Asia Central: “Breaking the Barriers”, firmada en Dublín en febrero de 2004. En ella se declaraba “la prevención de la infección por VIH, mediante la promoción de conductas y prácticas sexuales más seguras y responsables, incluyendo el uso del preservativo, debe ser la norma de la respuesta subnacional, nacional, regional e internacional ante la epidemia y que la prevención, el cuidado y el apoyo y tratamiento de las personas infectadas y afectadas por el VIH y el sida son elementos que se refuerzan mutuamente para una respuesta eficaz y deben contemplarse en un enfoque integral para combatir la epidemia”. Por eso, parece contradictorio que se apoye la necesidad de tratar a todos los afectados en países pobres y que dejemos sin tratar en nuestro país a personas procedentes de esos países.


España también participó activamente en el documento de la comisión al Parlamento Europeo, al consejo, al comité económico y social europeo y al comité de las regiones: Lucha contra el VIH/sida en la Unión Europea y los países vecinos, 2009-2013, en el que, en el capítulo titulado Acceso universal a prevención, tratamiento, atención y apoyo, se subrayaba que “es necesaria una financiación adecuada y un apoyo político para lograr el «acceso universal» en toda Europa”. En el documento se señala que las infecciones por VIH pueden prevenirse y tratarse, y por lo tanto debe contarse con “información e infraestructuras de atención sanitaria efectivas”.

Desde SEISIDA creemos que la crisis no debe ser motivo, o una excusa, para que España pierda su protagonismo en la prevención y el tratamiento del VIH.

Por todo ello SEISIDA se suma a cualquier iniciativa y campaña que promueva el acceso universal y gratuito a la sanidad en nuestro país, independientemente de su situación administrativa, nacionalidad, etc., y quiere manifestar su apoyo a la moción presentada en el Senado por el Grupo Parlamentario Socialista en la que se insta al gobierno a garantizar el acceso universal a las pruebas diagnósticas sin exclusión de ningún grupo de población para determinar la infección por el VIH y a la asistencia sanitaria y el acceso al tratamiento para todas las personas residentes en nuestro país infectadas por el VIH. Aunque estas mociones del senado no son vinculantes para el gobierno, suponen un hito importante al llevar la discusión más allá de los foros ciudadanos hasta el mismo núcleo de la decisión política.


Para más información:
Comunicación SEISIDA

Programa Galego de Protección Social daSaúde Pública

Instrucción do programa galego de protección social da saúde pública

jueves, agosto 16, 2012

Comunicado de denuncia e solidariedade coa Asociación Lazos

As entidades, organizacións e asociacións que asinan , queremos denunciar ante á opinión pública, e ante as institucións que corresponde, os seguintes feitos:

A Asociación sen ánimo de lucro Lazos Pro Solidariedade- Comité antisida de Ferrol, fundada no ano 1995, con 17 anos de funcionamento, formada por persoas afectadas polo VIH e a Sida, polas drogas, pola exclusión Social e por profesionais do ámbito educativo e sociosanitario, está a atravesar nestes momentos unha situación crítica.


A demanda nos programas que desenvolve a entidade , veuse aumentada exponencialmente, ata o punto de estar preto do colapso asistencial. Nos 6 meses que van deste ano 2012 , a entidade xa leva atendido máis demandas que en todo o pasado 2011. A día de hoxe, atendéronse un total de 4.610 demandas no local da entidade.

A asociación traballa en dous ámbitos ben diferenciados: O ámbito da exclusión social e o ámbito da infección polo VIH, sendo a única entidade da comarca destas características.

Cada día a entidade, atende a máis de 35 persoas en situación de exclusión social nos diferentes programas.

Dado que o Concello de Ferrol, reduciulle un 70 % o orzamento con respecto ao pasado ano, a opinión pública debe saber que esta redución implica que o 60% das persoas usuarias, non poderán ser atendidas.

Ante esta situación de emerxencia a primeira medida que se veu obrigada a tomar a entidade, foi ter que prescindir a dúas profesionais do equipo técnico. Isto implica que o ratio usuario/profesional pasa a ser de 35/1, cando anteriormente era de 12/1; resentíndose con isto tanto a calidade coma a eficacia das intervencións. O único profesional que ate agora, continua traballando non esta garantido que poida continuar máis alá do mes de setembro, do presente ano. Se a situación non revirte, a entidade se vería obrigada a pechar.

A actividade da asociación supón un beneficio social e económico para o conxunto da cidadanía. No ámbito do VIH unha persoa diagnosticada e tratada correctamente, supón un aforro económico no ámbito sanitario e social ao ano de 40.033 €/ano para as Administracións públicas. No ámbito da exclusión social, as persoas que dispoñen dunha rede de apoio, e programas de atención e contención social, funcionan con maior autonomía e polo tanto son menos demandantes de recursos sociais. A isto hai que engadir que todas estas acción constrúen unha sociedade mais democrática e máis xusta.

A situación de falta de apoio institucional que se vive nestes momentos, só pode ser entendida desde o descoñecemento da actividade e beneficio social que supón o funcionamento de lazos no noso concello, ou desde a falta de sensibilidade e compromiso, da actual corporación fronte a estas problemáticas.

Ante esta grave situación as entidades abaixo asinantes, esiximos que o Concello de Ferrol dote de recursos a Lazos Pro Solidariedade, para que non teña que pechar e deixar sen asistencia a un amplo número de persoas en situación de exclusión e emerxencia social.

Entidades e Colectivos asinantes:



Ateneo Ferrolán, Asociación Cultural Lefre de caldereta, Asociación Cultural Fuco Buxán, Grupo Municipal de Esquerda Unida, asamblea de desempregados da CIG, Foro Galego de Inmigración,Asamblea Sen Papeis, Asociación Cultural A Revolta, Artabra 21, Sindicato Labrego Galego, COLECTIVO OPAII, Radio Filispím, Grupo Municipal do Bloque Nacionalista Galego, Comité cidadán antisida de Ourense, Executiva Local do PSOE,  grupo parlamentario do PSOE-PSG, Causa Galiza,  CIG Saúde, Fundación Artabria, Asociación de veciños de ultramar, SOS Sanidade Pública, Traballadores/as da Horta comunitaria de Caranza, Asociación Veciñal de Esteiro, Grupo Municipal Socialista, Marcha Mundial das Mulleres, A Nova Irmandade Nacionalista, Asociación Memoria  Histórica  Democrática , Colectivo Moucho, AES Briante, Asociación de Apoio á Lactación Materna BBTTA - Narón, ASFEDRO  e moitas persoas que a título persoal manifestaron o seu apoio e adhesión.

A todxs, grazas!

Carlos Varela

Presidente de Lazos Pro Solidariedade


martes, junio 19, 2012

ACTO DE DENUNCIA PÚBLICA. SERVICIO DE ALMORZOS Á RÚA MÉRCORES 20 ENTRE AS 10 E AS 11 HORAS


COMUNICADO DENUNCIA PÚBLICA DA ASOCIACIÓN LAZOS PRO SOLIDARIEDADE
A Asociación sen ánimo de lucro Lazos Pro Solidariedade- Comité antisida de Ferrol,  formada por persoas afectadas polo VIH  e a Sida, polas drogas, pola exclusión Social  e por profesionáis do ámbito educativo e sociosanitario,  quere  denunciar públicamente a situación que está a atravesar nestes momentos de crise xeneralizada. 
A demanda nos programas que desenvolve a entidade ,  veuse aumentada exponencialmente, ata o punto de estar preto do colapso asistencial. Nos 6 meses que levamos deste ano 2012 ,  a entidade xa leva atendido máis demandas que en todo o pasado 2011.  A día de hoxe,  atendéronse un total de 4.300 demandas no local da entidade. Cabe salientar que nestas demandas non aparecen contabilizadas as realizadas nos programas de rúa, que se avalían e contabilizan a fináis de ano.
Ámbito da exclusión social: Actualmente,  este ámbito , é o que precisa a maior dotación de recursos na nosa entidade,  pola elevada demanda que se nos presenta. A crise actual situou a moitas persoas que noutro tempo non eran usuarios nin destes servizos, nin da entidade, en situación de exclusión social.  Neste contexto de exclusión social, desenvólvense diferentes programas en función do nivel e grao de exclusión que presentan as persoas usuarias. Nos programas que desenvolve a entidade se ofertan servizos e actuacións que cubren necesidades básicas e  se apoia ás persoas usuarias nos procesos de inclusión social e se imparte formación dende unha perspectiva  técnica e de apoio mutuo. Todas estas actuacións se efectúan co fin de articular unha resposta integral,  ás situacións  de exclusión social e de emerxencia social.
Cada día, na nosa entidade,  recíbense e aténdense a máis de 35 persoas nos diferentes programas de Inclusión social. Os Servizos máis utilizados,  son o de almorzo e de reparto de alimentos,  o de vestiario, e o uso de ordenadores e Internet. No que se refire á protección social, as demandas sobre prestacións e de vivenda son as que aparecen no maior número de actuacións. Ao respecto,  cabe salientar que a notificación de desafiuzamentos e/ou de desaloxos de vivenda por impago, son demandas  que nunca antes se nos presentaran na entidade,  e que este tipo de actuacións  non son da nosa competencia,  senón das Administracións  Públicas  para as que non hai unha resposta áxil e eficaz para estas situacións de emerxencia.
Nestes tempos de crise no que nos atopamos, a coordinación  entre as entidades que  traballamos no eido social e as Administracións Públicas,  é,  si cabe, máis importante que nunca. O aproveitamente e optimización dos recursos poden contribuir a aforrar esforzos e custos. O pasado 3 de febreiro, constituíuse o Consello Sectorial de Entidades de Apoio Social, promovido e convocado polo Concello de Ferrol, a través do Excmo Alcalde. D Manuel Rey Varela. Neste Consello sectorial abordouse unha necesidade manifesta: A búsqueda de coordinación e a creación dunha rede social de entidades que traballan, que traballamos neste eido. Despois de esa reunión se nos convocou entidade por entidade para coñecer as características dos programas que desenvolvemos, sin obter resposta algunha dende a devandita data. A nosa entidade insta , ao alcalde  e a Concelleira de Benestar, a que convoquen,  con carácter de urxencia,  o Consello Sectorial de Entidades de Apoio Social. As entidades de apoio social e sobre todo as persoas usuarias destas, merecen unha resposta coordinada e adecuada aos tempos que estamos a vivir. Dende o Concello se nos reduciu un 70% o orzamento con respecto ao ano pasado. A opinión Pública debe saber que esta reducción implica: Que o 60 % das persoas en situación de emerxencia social que acoden a estes servizos, non podrán almorzar, descansar

Ámbito do VIH: A epidemioloxía do VIH, nos indica o camiño hacia onde temos que dirixir os nosos esforzos para frenar a expansión da infección. Actualmente,  sabemos que os homes que teñen sexo con outros homes convertíronse no colectivo onde a curva epidemiolóxica máis está a ascender, seguidos da poboación heterosexual. Polo tanto,  este colectivo necesita unha serie de actuacións Prioritarias  que posibiliten un mellor acceso á prevención e ao diagnóstico precoz. Todo elo, sen descuidar a prevención noutros colectivos vulnerables entre os que tamén se atopa a poboación xeral. 

A nosa entidade é de referencia,  non só na nosa cidade, senon na nosa Comunidade Autónoma. Isto non o dicimos nós, senon que é manifestado abertamente polo persoal técnico da Dirección Xeral de Innovación e Xestión da Saúde Pública ,da Xunta de Galicia,  e por cargos da máis alta responsabilidade desa dirección xeral.  Por dar algún dato, a nosa entidade realiza case o 25 % das probas rápidas de VIH que se realizan en Galicia,  foi pioneira en implantar este servizo na nosa comunidade,  no 2010, e pioneira tamén en ofertar as probas rápidas de detección de Hepatite C.  Os dispositivos  para a detección rápida do VIH, son facilitados pola Consellería de Sanidade, máis non se cubre o custo do persoal profesional que a levan a cabo.  Traballamos con tódalas persoas, priorizando aquelas que se atopen en situación de maior vulnerabilidade.

As axudas públicas, que recibe a nosa entidade, tamén se viron diminuidas de forma importante. Exactamente se reduciron un 40 % nos últimos dous anos. Un 22%, no presente ano, e un 18 % no 2011. A todo este recorte, hai que sumarlle  a falta de motivación técnica que se desprende da Resolución de Subvencións da Consellería de Sanidade neste exercizo. A alta participación  de entidades vinculadas  á igrexa que realizarán programas de prevención do VIH, neste ano, obedece, baixo o noso punto de vista,  a unha motivación  ideolóxica, máis que a criterios técnicos e obxectivos e, polo tanto,  non cuestionables. 

A reducción do orzamento destinados a proxectos no ámbito do VIH, implicará que traballadores e traballadoras sexuais terán máis dificultade para o acceso á prevención e ao diagnóstico precoz, Implicará que as zonas onde usuarios de drogas consumen as mesmas, por vía inxectada, estarán desatendidas e a accesibilidade aos métodos preventivos, verase afectada. É dicir, haberá máis persoas afectadas

Medidas de carácter inmediato: Se a entidade non recibe algunha axuda de forma inmediata, verase obrigada a efectuar o despedimento dos 3 profesionales cos que conta contratados. Estes profesionáis, xa adican e sempre adicaron, máis tempo do que lles corresponde pola súa relación contractual coa Asociación. Ë dicir, Tamén son voluntarios. Este despedimento implica directamente o peche de moitos dos servizos que a Asociación ven prestando e,  por extensión, a desatención de milleiros de persoas. Se a situación non muda,  a entidade verase obrigada a pechar a estructura coa que viña funcionando.
Consideramos que un recurso deste tipo ten que contar obrigatoriamente con profesionáis especializados,  que se encarguen da parte técnica do traballo.  

Aforro para a administración: Non é certo que unha entidade das nosas características sexa costosa en términos económicos para a Administración. No ámbito do VIH, previr novas infeccións por VIH e favorecer o diagnóstico precoz e o coidado da Saúde, supón un gran aforro para a Administración. Unha persoa diagnosticada e tratada correctamente supón un aforro Sanitario e Social ao ano,  de 49.120 Dólares, según o estudio “Impacto Socioeconómico do tratamento antirretroviral en persoas con VIH, Teresa Gonzalo e colegas publicado na revista AIDS no 2009.

No que se refire a atención social, se poderían cuantificar os gastos diarios dos almorzos para  40 persoas, o vestuario para 7 ou 8 persoas, o gasto de internet para 20 persoas, o reparto de alimentos para 60 familias,  e o apoio social que reduce as consultas sanitarias, a criminalidade e mellora a calidade de vida das persoas. Pero sobre todo, e o máis importante a resaltar, é o impacto social sobre a comunidade. O económico é simplemente para constatar que o recurso non é caro para as Administracións.

Estos recortes que estamos denunciando hoxe na rúa, véñense a sumar aos producidos nos últimos tempos. As casas de acollida para enfermos de Sida se atopan en perigo de peche, comités antisida galegos pechados polos recortes. O gravamen que se produce sobre a enfermidade no último RDL, de reformas Sanitarias, o copago farmacéutico, a eliminación de prestacións básicas do sistema público de saúde, a denegación de asistencia Sanitaria ao colectivo de persoas inmigrantes,  en situación administrativa irregular, os recortes en educación, as taxas na Xustiza, a eliminación das partidas finalistas destinadas ás comunidades autónomas para a  prevención do VIH, segundo os orzamentos xerais do Estado para o presente 2012, o peche de colectivos de afectados e afectadas  polo VIH con ate 20 anos de historia. E así poderíamos seguir e seguir ate non parar.

Amigos e amigas, estes recortes non responden á crise económica actual, se non a criterios ideolóxicos onde as prioridades non as marcan as necesidades das persoas.  Estes recortes non se convirten nun recorte máis. As persoas afectadas polo VIH, afectadas polas drogas e pola exclusión social, vemos nestes recortes, unha denegación dun dereito fundamental. O dereito á participación en tódolas cuestións que nos afecten. Amigos e amigas, déixenme reproducir unhas frases dun compañeiro activista de Barcelona:
“Un dos feitos máis remarcables na historia do VIH foi  a implicación directa das persoas afectadas na resposta frente á epidemia. A idea de que as experiencias das propias persoas con VIH deberían ser parte fundamental da resposta ao sida foi expresada públicamente por primeira vez en 1983 na ciudade de Denver (Colorado, EE UU), no que se coñece como os ‘Principios de Denver’. Nunha reunión á que acudieron persoas con VIH de California e New York, os asistentes firmaron unha declaración na que se reivindicaba a sabiduría da comunidade fronte á mera imposición das decisións de ‘expertos’. Este documento sentou as bases de movimento cidadán en defensa dos dereitos e o empoderamento das personas con VIH, o que se coñece como activismo social en sida. Estos principios establecen, entre outros aspectos, o dereito das personas con VIH á dignidade, tanto na vida como no momento da morte; o dereito a estar representadas en todoslos foros sobre sida coa mesma credibilidade que o resto de participantes, e o dereito a poder participar en todalas decisiones que afecten á sua vida, saúde e benestar. Juanse Hernández”. Isto non só é atribuible ás persoas con VIH, se non atribuible a tódolos colectivos e persoas. Se pode resumir no carma “NADA SOBRE  MI, SIN MI”. 

Dende a Asociación Lazos Pro Solidariedade-Comité antisida de Ferrol esiximos:

Un compromiso político real das Administracións Local e Autonómica,  dacordo á nosa realidade e  demanda,  e instamos a estas Administracións a que restablezan os orzamentos retirados aos proxectos que desenvolvemos. Do contrario, os sinalaremos coma únicos responsables da paralización dos servizos e actividades na nosa entidade.

Precisamos a vosa colaboración, precisamos da vosa axuda. Moitas grazas 

Nº de conta 2080 5214 94 3040006963 de Novagalicia Banco

 Fotos da acción

 Solicitude  de reunión co Alcalde de Ferrol (rexistro Municipal)

lunes, junio 18, 2012

Presentación do libro: A SAÚDE COMO NEGOCIO

 Presentación do libro:

"A SAÚDE como NEGOCIO"

(Martes 26 de Xuño, ás 19.30 horas na galería Sargadelos





miércoles, junio 13, 2012

Fai a proba do VIH. Resultados en 30 minutos. Chámanos ao 698147975


Factores asociados a la infección por el VIH en hombres que tienen relaciones sexuales con hombres en España

P Fernández Dávila (1), C Folch (2), L Ferrer (2), R Soriano (3), M Díez (3), J Casabona (3)
(1) Stop Sida, (2) CEEISCAT, (3) Secretaría del Plan Nacional sobre el Sida

Introducción:

El objetivo fue identificar los factores asociados a la infección por el VIH en hombres que tienen relaciones se-xuales con hombres (HSH) en España.

Material y Métodos:


La European MSM Internet Survey (EMIS) fue un cuestionario online diseñado para recoger información en HSH sobre sexualidad, conductas sexuales de riesgo, consumo de drogas, historia de ITS, conocimientos sobre el VIH/ITS, entre otros temas. El reclutamiento se realizó principalmente a través de páginas de contacto gay. Se realizó un análisis de regresión logística multivariante para identificar los factores asociados al VIH.

Resultados:

Un total de 13.111 participantes residentes en España completaron el cuestionario. La prevalencia del VIH fue del 8,9%. Los factores asociados al VIH fueron: ser inmigrante (OR: 1,35, IC95%: 1,15-1,58), vivir en una ciudad de más de 500,000 habitantes (OR: 1,29, IC95%: 1,06-1,57), tener 25 años o más (OR: 3,04, IC95%: 2,25-4,11 para 25-39 años, y OR: 5,73, IC95%: 4,17-7,86 para más de 40 años), tener un nivel educativo medio (OR: 1,24, IC95%: 1,06-1,46) y bajo (OR: 1,53, IC95%: 1,19-1,98), estar jubilado o con baja médica (OR: 1,24, IC95%: 1,00-1,54), tener una pareja estable (OR: 1,31; IC95%: 1,09-1,57), haber practicado la penetración anal receptiva en el último año (OR: 1,29; IC95%: 1,01-1,65), haber tenido penetración anal protegida con la pareja estable en el último año (OR: 1,91; IC95%: 1,55-2,35), tener un alto grado de conocimientos sobre el VIH/ITS (OR: 2,82, IC95%: 2,03-3,40), haber consumido drogas para sexo (OR: 1,83, IC95%: 1,56-2,15) y drogas para fiesta (OR: 1,86, IC95%: 1,56-2,18) al menos una vez en los últimos 12 meses, haber sido diagnosticado de alguna ITS bacteriana o viral cutánea en los últimos 12 meses (OR: 1,93, IC95%: 1,61-2,31), haber sido diag-nosticado alguna vez de hepatitis C (OR: 1,88, IC95%: 1,29-2,73), haber frecuentado un local de sexo en el último mes (OR: 1,57, IC95%: 1,35-1,83) y haber tenido penetración anal no protegida con una pareja sexual (estable u ocasional) de desconocido o discordante seroestatus en los últimos 12 meses (OR: 1,79, IC95%: 1,52-2,10).

Conclusiones:

Algunos factores resultantes indican conductas de riesgo de los HSH que tienen el VIH y deberían de ser consi-derados en los programas de prevención secundaria, no sólo para atender sus necesidades, sino también para disminuir las prácticas que los exponen a riesgo de reinfección/coinfección y de transmisión del VIH/ITS a sus parejas sexuales. Asimismo, estos programas deberían de adaptarse a la realidad socio-cultural de los HSH inmigrantes.

Caracterización de los Nuevos Diagnósticos de VIH en Mayores de 50 Años Notificados al SINIVIH

Caracterización de los Nuevos Diagnósticos de VIH en Mayores de 50 Años Notificados al SINIVIH

J Oliva Domínguez (1), C Cevallos (2), E Martínez (3), M Alvarez (4), J Cereijo (5), C Malo (6), A Fernández (7), R García (8), G Gutierrez (9), M Díez (10)
(1) Centro Nacional de Epidemiología, (2) Madrid, (3) La Rioja, (4) Extremadura, (5) Galicia, (6) Aragón, (7) Asturias, (8) Murcia, (9) Castilla La Mancha, (10) CNE

Introducción:


Los casos notificados al Sistema de Nuevos Diagnósticos de VIH en España (SINIVIH) en personas mayores de 50 años pueden tener características distintas al de otros grupos más jóvenes. El objetivo de este estudio es analizar los factores asociados al grupo de nuevos diagnósticos de VIH mayores de 50 años

Material y Métodos:

Estudio descriptivo sobre las personas diagnosticadas de VIH por primera vez en el periodo 2007-2010 en las CCAA de Aragón, Asturias, Baleares, Canarias, Cantabria, Castilla León, Castilla La Mancha, Cataluña, Ceuta, Extremadura, Galicia, La Rioja, Madrid, Melilla, Murcia, Navarra y País Vasco. Se realizaron distribuciones por variables de persona, lugar y tiempo. Diagnóstico tardío (DT) se definió como menos de 350 CD4 en el momen-to del diagnóstico. Se realizó un análisis multivariado mediante regresión logística para ver los factores asocia-dos a los diagnósticos en ≥50 años. Como medida de asociación se utilizó la odds ratio y su intervalo de confianza al 95% (OR; IC95%)

Resultados:

Durante el período de estudio se notificaron 11.090 nuevos diagnósticos de VIH, de los que 1.355 (12,2%) te-nían ≥50 años. El porcentaje de mujeres en este grupo fue del 18%, y el modo de transmisión mayorita-rio las relaciones heterosexuales (49%), seguidas de las relaciones sexuales entre hombres ((HSH), 29%). Los usuarios de drogas inyectadas (UDI) supusieron sólo un 4%. Respecto al origen, el porcentaje de españoles fue del 78%, seguido por el origen latinoamericano (9%). El DT sumó un 68%. Ajustando por CCAA de notificación y año de diagnóstico, los factores asociados positivamente a tener ≥50 años comparados con tener 25-49 años fueron: ser hombre (OR:1,6;1,4-2,0), presentar DT (OR:2,3;2,0-2,6); y origen español (OR:3,1;2,7-3,7); en cambio se asociaron de forma inversa ser UDI (OR:0,2; 0,1-0,3) o HSH (OR:0,4; 0,3-0,4) comparados con ser heterosexual

Conclusiones:


El grupo de nuevos diagnósticos con 50 años o más presenta características distintas a los del grupo mayorita-rio de 25 a 49 años. En el grupo de más edad hay mayor probabilidad de DT y más presencia de hombres, es-pañoles y heterosexuales. Por el contrario HSH y UDI están menos representados. Estos resultados han de tenerse en cuenta al implantar medidas preventivas