COMUNICADO DE LAZOS CO GALLO DO DÍA INTERNACIONAL DOS DEREITOS HUMANOS
A Asociación Lazos Pro Solidariedade-Comité antisida de Ferrol co gallo do día internacional dos DEREITOS HUMANOS, Manifesta o seu posicionamiento en defensa da Sanidade Pública, Universal e gratuita.
A Sanidade a queremos Universal, por principio de equidade , a queremos pública, porque desta forma é de todas e de todos nós, e a queremos gratuita porque desta forma garantimos a igualdade e a xustiza social sobre as persoas que dispoñen de menos recursos.
Co debandito Real Decreto Lei 16/2012 se fecha a porta desta Sanidade Pública Universal e gratuita, permitindo a denegación de acceso á sanidade a colectivos de persoas que non cumplen as condicións de aseguradas ou beneficiarias. Ademáis, introdúcese o copagamento eo repagamento de prestacións, que ate o de agora non supoñían custo para os e as usuarias da sanidade. Dende este momento moitas persoas se ven na tesitura de ter que elixir entre cubrir as súas necesidades básicas ou coidar da súa saúde. Un darwinismo social que favorecerá aos de sempre, aos que máis teñen.
Tamén mediante este Real Decreto Lei, se exclúe ás persoas inmigrantes en situación administrativa irregular, abocándoas á enfermidade, e nalgúns casos, á morte. Non podemos pretender que a xente foránea se integre se non conta con saúde para facelo. Non é xusto, pedirlles integración, sen saúde.
No día dos dereitos humanos non podemos olvidarnos das persoas presas, onde o imperativo económico lles priva de recibir as mesmas prestacións sanitarias e os mesmos tratamentos, que as persoas que se atopan en liberdade. Os dereitos humanos deben de garantirse tamén dentro dos muros das cadeas.
Non queremos olvidarnos neste día, de David Reboredo, inxustamente encarcelado por ser vítima da drogodependencia. Dende aquí, nos solidarizamos con David, e facemos extensiva a súa petición de indulto. O queremos na rúa, defendendo os seus dereitos, porque son os nosos.
Por último, facemos nosas ás reivindicacións da Marcha Mundial das Mulleres e do Foro Galego de Inmigración e esiximos unha vez máis MENOS RECORTES, MÁIS DEREITOS
Mostrando entradas con la etiqueta ACTUALIDAD 2012. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta ACTUALIDAD 2012. Mostrar todas las entradas
lunes, diciembre 10, 2012
viernes, diciembre 07, 2012
Solicitude de Indulto para o Vigués, David Reboredo
A
Asociación Lazos Pro Solidariedade quere manifestar publicamente a súa
solidariedade con David Reboredo, condeado a 7 anos de prisión por ser
vítima dunha adicción, e apoiar a solicitude de indulto para este
vigués.
O consumo puntual de sustancias está contemplado no proceso dos tratamentos de drogodependencias e non implica necesariamente o non cumplimento do seu tratamento, e do seu proceso de reinserción.
O consumo puntual de sustancias está contemplado no proceso dos tratamentos de drogodependencias e non implica necesariamente o non cumplimento do seu tratamento, e do seu proceso de reinserción.
Consideramos que a
medida é totalmente desproporcionada e indica un descoñecemento técnico
absoluto no proceso das drogodependencias. Consideramos tamén que o
ingreso en prisión de David, é un retroceso no seu tratamento individual
e, polo tanto, a pena imposta pode xerar máis danos dos que acarrearía
unha medida alternativa á cadea.
Indulto para David Reboredo, XA
Indulto para David Reboredo, XA
Se crees que David, está sendo vítima dunha inxustiza, asina aquí:
Etiquetas:
ACTUALIDAD 2012,
DERECHOS HUMANOS,
REDUCCIÓN DE DAÑOS
jueves, noviembre 29, 2012
Actividades de resposta contra o VIH e a Sida da Asociación Lazos Pro Solidariedade-Comité antisida de Ferrol par ao mes de Decembro do 2012
O día 1 de decembro do 2012, estaremos cunha mesa informativa na rúa Real de Ferrol entre as 11.00 e as 14.00 horas. Podedes pasarvos e colaborar coa nosa entidade.
COMUNICADO DE LAZOS CO
GALLO DO 1 DE DECEMBRO,
DÍA
MUNDIAL DE RESPOSTA CONTRA A SIDA
Neste
intre cúmprense 31 anos dende
a publicación dos primeiros casos de sida. Máis de tres décadas de
resposta contra unha pandemia que arrebatou a vida de moitas
persoas e que, desafortunadamente, segue levándose a vida de
moitas máis.
Epidemioloxía
Actualmente
en España viven entre 130.000 e 150.000 persoas infectadas polo VIH,
das que aproximadamente un terzo, o descoñecen. O acceso ao
diagnóstico precoz convírtese nunha das prioridades da loita
contra a Sida.
No
contexto galego, cabe salientar o aumento das infeccións en homes
que teñen sexo con outros homes, destacando os que se atopan entre
15 e 24 anos, que supoñen máis do 21 % das novas infecións. Tamén
é preocupante o aumento de casos na nosa provincia, volvendo aos
mesmo número de casos que no pasado 2005. No ano 2011 os novos
diagnósticos na Coruña supuxeron o 54 % (100 casos) das novas
infeccións de todo Galicia . No caso das mulleres nos dous últimos
anos, a tendencia é ascendente, o que pode aumentar a brecha nas
desigualdades que sufre este colectivo.
Relación
coste –eficacia da prevención
A
prevención é a estratexia más barata e eficaz para frenar diminuir
as novas infeccións por VIH. Polo contrario, as entidades que
traballamos neste eido, nos atopamos cunha reducción orzamentaria
que merma a nosa capacidade de actuación. A sociedade debe saber que
as entidades que traballamos na prevención do VIH, non temos
homólogo, nin público, nin privado e, polo tanto, a prevención
podría desaparecer. Neste intre se necesita un maior compromiso
político e económico, coa resposta contra o VIH e a Sida.
O
aceso ao emprego nas persoas con VIH
No
que se refire ao acceso ao mercado laboral das persoas con VIH, o
estigma e discriminación, xunto ás desigualdades no ámbito da
saúde, actúan como facotres determinantes para a inclusión social
do colectivo . Os poucos estudios existentes, sobre o acceso ao
mercado laboral das persoas con VIH, falan dun nivel de desemprego
superior ao 70%, o que triplica as taxas da poboación xeral. Isto
evidencia que o mercado laboral, e as ofertas de emprego, non se
adaptan ás necesidades do colectivo de persoas con VIH. As
administracións públicas con competencias neste eido, non poden
permanecer mirando cara a outro lado.
Estigma
e discriminación
Segundo
un estudo recente realizado na pobación española, acredítase que
1/3 das persoas enquisadas non traballarían nin convivirían cunha
persoa con VIH.
O
acceso aos seguros privados de vida, de saúde e de viaxe, é negado
ás persoas seropositivas. Éstas, non poden acceder a unha hipoteca
porque se lles imposibilita contratar un seguro de vida; requisito
indispensable para acceder aos prestamos hipotecarios. Estes
comportamentos só se poden explicar dende a desinformación, dende
a usura, ou dende a discriminación cara o colectivo das persoas con
VIH. Dito de outra forma, trátase dunha vulneración de dereitos
humanos. Isto non é entendible polas organizacións de afectados
dado que a experanza de vida das persoas con VIH, está practicamente
equiparada á da poboación xeral.
Eficacia
dos tratamentos e reformas sanitarias
Actualmente,
e no noso contexto, contamos con tratamentos antirretrovirais
eficaces, que logran aumentar a esperanza de vida e mellora-la súa
calidade, nas persoas con VIH. Estes tratamentos tamén actúan
como elemento fundamental na prevención de novas infeccións,
reducindo a capacidade infectiva da persoa infectada a tratamento
nun 96%.
A
reforma sanitaria aplicada polo actual goberno, racha coa asistencia
sanitaria universal, pública e gratuita. Nesta reforma, déixase
fora ás persoas inmigrantes en situación administrativa irregular,
contradecindo así tratados internacionales asinados polo Estado
Español. Este escenario que se nos apresenta, propiciará un aumento
nas infeccións por VIH e outras enfermidades, e un altísimo coste
en termos humanos i económicos.
Non
nos queremos olvidar das persoas con VIH que se atopan na cadea.
Éstas, non poden acceder a algúns tratamentos e prestacións
sanitarias.
A
resposta á infección polo VIH e a Sida, non pode ser obxeto de
recortes orzamentarios. Necesitamos do compromiso de todos e todas ,
porque
“todavía hai enfermedades que non se manifestan na pel nin no
rostro. Hai enfermedades que a sociedade manten a modo de frontera ou
muralla. O VIH é máis que unha enfermidade que se cola pola
sangue. É un gueto de soedade enxendrada por unha sociedade
indolente, muda e paralizada.
-
RECORTES + DEREITOS
Ferrol,
a 30 de Novembro do 2012
Xornada do 5 de decembro no centro cívico de Caranza. Avda Castelao s/n A entrada é de balde
lunes, noviembre 05, 2012
Estigma e Discriminación. Análise e revisión de protocolos
Documento analizado “INFORMACIÓN AL DONANTE DE SANGRE”
editado polo Centro de Transfusión de Galicia, dependente da Xunta
de Galicia (se achega o documento).
Dentro das accións do proxecto integral que a Asociación realizou
perante o exercicio 2012, se valorou a posibilidade de analizar
protocolos de actuación utilizados polas Administracións Públicas
coa finalidade determinar se istes, respetan ou vulneraban os
dereitos das persoas con VIH.
Na selección para o posterior análise, identificamos o documento
co nome “Información al donante de sangre” , asinado polo Centro
de Transfusión de Galicia. O mencionado documento divídese en
diferentes seccións, que desenrolamos e analizamos a continuación,
extraendo o que, ao noso xuizo, pode ter compoñentes
discriminatorios e estigmatizantes, tanto para as persoas que viven
co VIH, coma para colectivos socialmente excruidos .
*Identificación de posibles criterios discriminatorios e/ou
estigmatizantes no documento de referencia:
- No segundo apartado do documento de referencia, onde pon:……… “Causas que impiden donar sangre y situaciones de autoexclusión”, Se identifica e extrae o punto 5º onde di: “Si residió durante un período acumulado de un año en el Reino Unido entre 1980 e 1996 inclusive”, e o punto 6º que dice: “ Si recibió algunha transfusión en el Reino Unido o en paises endémicos de Chagas, Paludismo, HTLV o Sida”.
- No terceiro apartado do documento, onde pon: “Es importante que nos informe o que anónimamente desista de donar sangre si pertenece a alguno de los siguientes grupos de riesgo”: Se identifican e extraen o punto 1º “Si consumió alguna vez vez drogas por vía intravenosa”, 2º Si tiene, de forma habital distintas parejas sexuales”, 3º “Si mantuvo relaciones heterosexuales u homosexuales a cambio de dinero o drogas o con personas de las que se desconocen sus hábitos sexuales” e 4º “ Si su pareja sexual se encuentra en alguno de los supuestos anteriores o si padece Hepatitis B,C o Sida”.
- No cuarto apartado do documento, onde pon: “Otras causas que impiden donar sangre de forma temporal”. Se identifica e extraen os puntos 3º “Si tuvo contacto doméstico con enfermos o portadores de hepatitis o Sida en los últimos 6 meses” e o punto 5º” Si realizó piercing, tatuaje, acupuntura, endoscopia, cateterismo, perforación de piel y mucosas en los últimos 4 meses”.
Valoración do documento:
Somos conscientes de que os obxectivos dos bancos de sangue e
tecidos, pretenden reducir ao máximo a posibilidade de que as
mostras doadas, tanto de sangue coma de tecidos, cheguen aos
seus/súas recetores/as sen contaminar. Tamén somos conscientes de
que os dispositivos utilizados para a doazón de sangue, non deben
ser utilizados polos seus usuarios e usuarias como medio sistemático
para a detección de enfermedades transmisibles, como o son o VIH e
as hepatites. Nembargantes, consideramos que estes criterios de
seguridade e garantía sanitaria, non debería entrar en conflito coa
evidencia científica actual e ca loita contra a discriminación cara
as persoas con VIH que, como sabemos, actúa como barreira en termos
de prevención.
Respecto ao documento referido non consta na bibliografíca
científica actual, que o feito residir no Reino Unido, poidera
implicar ou facer sospeitar que unha persoa poda estar infectada por
unha enfermidade transmisible, como as Hepatites ou o VIH.
Afirmamos que a evidencia científica actual , no ámbito da
epidemioloxía e a clínica, desmonta a existencia dos chamados
grupos de risco. Queda sobradamente acreditado, que a
infección polo VIH, débese ás condutas das persoas
(enfermidade condutual), e non á pertenza a un subgrupo poblacional
ou a outro.
Convivir cunha persoa seropositiva ao VIH, non implica risco algún,
como se desprende na bibliografía actual. Na mesma páxina web do
Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, contempla esta
situación (posibilidade de infección polo VIH, por convivir cunha
persoa con VIH), indicando que Non se transmite o VIH na convivencia
diaria.
En canto ao uso de drogas inxectables, e a posibilidade de infección
polo VIH, e hepatite, tamén a evidencia nos indica que a
posibilidade de transmisión, ven determinada por compartir útiles
de inxección e non polo uso das sustancias por esta vía. Tamén
contradice a evidencia actual, o feito de afirmar que ter sexo a
cambio de cartos, ou de droga ou ter relacións con diferentes
parellas sexuais. Esta afirmación estereotipa ás persoas con
conductas socialmente reprobables, e as identifica como axentes
potencialmente infecciosos. Si o sexo se realiza, utilizando os
métodos preventivos apropiados e correctamente, non existe risco de
infección polo VIH.
Consideramos que, entre outros motivos, os criterios de exclusión e
autoexclusión que se reflicten no documento de “Información ao
donante de sangue”, invalidan as mensaxes vixentes de prevención,
non responden a razóns epidemiolóxicas, vulneran os dereitos das
persoas socialmente excruídas e plantexan dudas sobre todo o
proceso de cribado.
Conclusións e propostas de mellora:
Convendría reconsiderar os criterios de exclusión actualmente
vixentes para a doazón de sangue de forma que estos, non se
centrasen no QUÉN (persoas) ou no QUÉ (circunstancias e/ou
hábitos), se non en CÓMO (prácticas de risco).
Por exemplo, no apartado de inxección de drogas debería
especificarse que a exclusión ven de si se compartiu material de
venopunción; ou no apartado sexual, si se mantiveron
relacións sexuais sen protección (preservativo).
O 'Cuestionario persoal' debería ser revisado en profundidade. Da
mesma forma, debería ser revisadas as normativas superiores, que a
continuación se refiren, polas mesmas razóns antes expostas.
Normativa superior
“Real Decreto 1088/2005, de 16 de septiembre,
por el que se establecen los requisitos técnicos y condiciones
mínimas de la hemodonación y de los centros y servicios de
transfusión.
http://www.boe.es/aeboe/consultas/bases_datos/doc.php?id=BOE-A-2005-15514”
“Orden Ministerial de 2 de julio de 1999,
por la que se actualizan las condiciones de exclusión de los
donantes de sangre y se establecen los criterios de interpretación
de las pruebas para la detección de agentes infecciosos en las
donaciones de sangre. (se que se actualizó en el 2005 pero no la
encuentro)
http://www.boe.es/boe/dias/1999/07/15/pdfs/A26792-26793.pdf”
Las ONG que trabajan cerca del VIH y del sida advierten que se están perdiendo los logros de treinta años en la lucha contra la enfermedad y sus consecuencias sociales
LA
EFECTIVIDAD DE LOS PROGRAMAS DE INFORMACIÓN Y PREVENCIÓN SOBRE VIH
SIDA RESIDE EN LA CERCANÍA E INTEGRACIÓN DE LAS ONG CON LAS
PERSONAS MÁS AFECTADAS
Si
no se rectifica, aumentarán las nuevas infecciones en España. La
prevención frente al VIH sida es más barata en vidas y en euros que
los tratamientos
La
Alianza de Plataformas de respuesta al VIH sida denuncia ante la
sociedad que el actual gobierno carece de una estrategia clara sobre
cómo abordar la respuesta al VIH sida además de demostrar falta de
voluntad política para hacerlo
Madrid,
5 de noviembre de 2012.-
En
la actualidad las políticas para dar respuesta al VIH y sida en
España son insuficientes y equivocadas. Muestra de ello es la
gestión de la Secretaría
del Plan Nacional sobre el Sida, SPNS,
que, aunque se mantiene, lo hace con un equipo técnico y un
presupuesto muy reducidos con respecto a años anteriores. Otro
ejemplo es el proceso de la convocatoria
de subvenciones
que anualmente se destinan a entidades sin ánimo de lucro para el
desarrollo de programas de prevención y control de la infección por
VIH, que han tenido que esperar casi un año para conocer la
convocatoria y los objetivos y prioridades que recoge.
En
estos diez meses perdidos, muchas entidades que dependen
fundamentalmente de la subvención se han visto obligadas a tomar
medidas como cerrar recursos o programas o realizar reducciones de
personal. Ello ha provocado la merma o desaparición de acciones de
prevención y asistencia hacia personas afectadas por VIH o sida y
hacia la población en general. Así mismo, las ONG han podido
comprobar que la partida económica destinada a esta convocatoria ha
caído un 75%, concretamente, de los 3.860.000 € del año pasado a
un millón de euros para este, en contra de la información que en
diferentes ocasiones habían ofrecido responsables del Ministerio de
Sanidad, Servicios Sociales e Igualdad refiriéndose a una cantidad
de más de tres millones de euros para acciones de prevención del
VIH y el sida.
A
ello hay que sumar la supresión de las transferencias económicas
que la Administración central realizaba de forma específica a las
Comunidades Autónomas para programas de intervención sobre VIH y
sida. Julio Gómez, de la
Federación Trabajando en Positivo, señala que “sólo algunas
autonomías han mantenido sus programas, mientras que en otras se ha
producido un recorte drástico de las convocatorias de subvenciones
que ha llevado al cierre de numerosas organizaciones, servicios y
programas dirigidos a la prevención, tratamiento, atención y apoyo
con relación al VIH y el sida, especialmente entre los colectivos a
los que el sistema público no llega”.
Con estas decisiones, se ha roto el acceso igualitario y
universal a las coberturas
sanitarias básicas. Además, tampoco queda garantizado que el
Estado español cumpla con los objetivos y compromisos
internacionales que tiene suscritos en la respuesta frente al VIH.
La
inseguridad que a finales de 2012 tienen tanto las organizaciones
estatales como autonómicas y locales de garantizar
su continuidad, está haciendo
irreversible la desaparición de muchas de ellas, y en consecuencia
haciendo invisible a la población que atienden. La incertidumbre
sobre el futuro es aún mayor ya que el
presupuesto con el que contaba la Dirección General de Salud Pública
para financiar a través de subvenciones estrategias de salud para
2013 según los Presupuestos Generales del Estado es de 2.217.000 €
(frente a los 3.717.200 € que se reflejaron en los primeros
Presupuestos Generales del Estado para 2012). Esta cifra puede verse
reducida en cualquier momento, lo que no permite asegurar para el año
2013 ni siquiera la continuidad de la cuantía de 1.000.000 € para
las subvenciones
dirigidas a programas de prevención y control de la infección por
VIH y el sida.
1
Esta
situación propicia el cierre de las entidades, sobre todo las de
base comunitaria, que trabajan cerca del VIH y del sida y que siempre
estuvieron coordinadas con las Administraciones públicas. Marisa
Fernández, de FAUDAS, destaca que “el secreto de la efectividad de
los programas de información y prevención reside precisamente en la
cercanía e integración de esas organizaciones con los colectivos
más afectados por el VIH y el sida”.
Jancho
Barrios, de CESIDA, afirma que “en España se están perdiendo los
avances de 30 años en la lucha contra el VIH y el sida también por
la restricción en el acceso a la Sanidad Pública a colectivos como
el de los inmigrantes en
situación irregular,
jóvenes parados, personas que ejercen la prostitución, y otros”.
Además, la implantación del repago de medicamentos afecta a los
sectores económicamente más débiles de la sociedad.
Juanse
Hernández, de FEAT, alerta también de que “los recortes en la
investigación pública, como los que ha sufrido el Consejo Superior
de Investigaciones Científicas y otros centros españoles de
referencia, ponen en peligro el avance en la investigación básica,
un pilar fundamental en el desarrollo de nuevos fármacos y terapias
innovadoras”.
Todas
estas políticas, o la ausencia de ellas, harán aumentar el número
de personas portadoras del VIH, y el de enfermas de sida, y la
marginalización de muchas de ellas, desmontando las razones
“economicistas” que alega el Estado. Santiago
Redondo, de FELGTB, remarca que “el sida es una enfermedad
fácilmente evitable mediante la información y la prevención de la
infección por VIH y que las acciones preventivas son abismalmente
más baratas, en dinero y en vidas humanas, que los tratamientos para
el sida, aún una enfermedad crónica que exige el uso de caros
fármacos de por vida”.
En
consecuencia, la Alianza de Plataformas demanda que la política del
Gobierno para la respuesta frente al VIH en nuestro país contemple
las siguientes medidas:
*
La convocatoria inmediata del Comité Asesor y Consultivo (COAC)
de ONG de la Comisión nacional de coordinación y seguimiento de
programas de prevención del sida.
*
La participación de las ONG en la elaboración del nuevo Plan
Estratégico 2013-2017 y en la puesta en la puesta en marcha del
mismo.
*
Que se cuente con la participación de las ONG en el establecimiento
de las líneas de acción prioritarias para la SPNS.
*
El incremento de las partidas presupuestarias para la respuesta al
VIH y al sida, incluidas las destinadas a la convocatoria de
subvenciones para entidades sin ánimo de lucro.
*
El establecimiento de fondos finalistas para la respuesta al VIH en
las transferencias a las Comunidades Autónomas.
*
El mantenimiento de la consideración de la excepcionalidad del VIH.
*
La inclusión de las personas inmigrantes en situación irregular
dentro del sistema sanitario y garantías de acceso a la atención y
tratamiento en las mismas condiciones que el resto de la población.
2
La
“Alianza de Plataformas de respuesta al VIH” está formada por 15
entidades estatales y autonómicas que aglutinan a más de 300 ONG
que han participado durante los últimos 30 años en la respuesta al
VIH y al sida en nuestro país.
- NASIDA
Contactos: Julio Gómez,
Federación Trabajando en Positivo, 660 479 148
Pablo García, comunicación CESIDA, 91 522 38 07
Etiquetas:
ACTUALIDAD 2012,
NOTICIAS,
ONGS VIH
miércoles, octubre 10, 2012
Medir las consecuencias. Artículo SEISIDA
Medir
las consecuencias
El
pasado 1 de agosto dejaron de estar en vigor las tarjetas sanitarias
expedidas a inmigrantes que no pudieron acreditar su residencia legal
en España. Dicho de otra forma, la población inmigrante en
situación irregular ha perdido los derechos a la asistencia de los
que gozaba desde el año 2000. Esta medida tiene y tendrá
consecuencias sanitarias y económicas relacionadas con el control el
VIH en nuestro país. Así, un estudio publicado en la revista
Enfermedades Infecciosas y Microbiología Clínica por José
A. Pérez-Molina (Hospital Ramón y Cajal, Madrid) y Federico Pulido
(Hospital 12 de Octubre, Madrid), muestra que en España hay unos
400.000 inmigrantes en situación irregular, de los que varios miles
estarían infectados por el VIH. De este colectivo únicamente entre
el 65% y el 70% conocería su infección y, de éstos, una mayoría
estaría recibiendo tratamiento antirretroviral (entre 2.700 y 4.600
personas). El análisis señala que unas 3.000 personas 'sin papeles'
con VIH se habrían quedado fuera del Sistema Nacional de Salud y,
por ende, de poder acceder a los antirretrovirales.
Las
consecuencias de esta decisión, apunta el informe, consistirán en:
un aumento de la mortalidad de los individuos infectados; un
incremento en el número de enfermedades oportunistas y de ingresos
hospitalarios; un aumento de la transmisión del VIH y de otras
enfermedades infecciosas -como tuberculosis- a la población general,
y una mayor probabilidad de transmisión materno-fetal del VIH. Todo
lo anterior tendría un efecto contrario al que se busca: el
incremento de los costes de la atención sanitaria. De hecho, en este
contexto tan “economicista”, muchos estudios han demostrado que,
a medio plazo, es mucho más barata la prevención que el tratamiento
antirretroviral, con un coste de alrededor 8.000 €/año por
persona.
Cuestión
de Salud Pública
La
Sociedad Española Interdisciplinaria del Sida (SEISIDA), junto con
otras muchas sociedades y organizaciones, ya ha advertido de los
riesgos en términos de Salud Pública de esta decisión y por eso
trabaja para garantizar el acceso universal al diagnóstico y
tratamiento de la infección VIH con independencia de la situación
administrativa de las personas. No tratar, así como no diagnosticar,
no sólo afecta las personas que son portadoras del VIH. Es una
cuestión de Salud Pública, no sólo de igualdad y equidad. Asumir
el coste del tratamiento del VIH resulta imposible para la mayoría
de las personas que carecen de tarjeta sanitaria y, una persona sin
tratar, no sólo atenta contra su salud individual, sino que supone
un importante riesgo desde el punto de vista de salud pública,
debido a que aumenta su capacidad de transmitir el virus a otras
personas, con o sin tarjeta sanitaria.
Por
eso, al igual que otras organizaciones, SEISIDA ha promovido una
campaña
de firmas entre
los profesionales sanitarios que atienden a las personas que viven
con VIH y sida para que el gobierno reconsidere su postura y
garantice una sanidad universal y gratuita. Más de 700 personas ya
se han adherido a esta iniciativa.
El
control de la epidemia del VIH es una prioridad mundial reconocida en
los tratados internacionales firmados por nuestro país; así, dentro
de los Objetivos de Desarrollo del Milenio auspiciados por Naciones
Unidas, se propone lograr el acceso universal al tratamiento del VIH
y el sida para todas las personas que lo necesiten. La Constitución
Española, en su artículo 43, reconoce el derecho a la protección
de la salud y la obligación de los poderes públicos de organizar y
tutelar la salud pública a través de medidas preventivas y de las
prestaciones y servicios necesarios.
La
paradoja española
Además,
resulta paradójico que sea precisamente España el país en donde se
recorten los derechos al acceso a la sanidad. Nuestro país ha estado
en la vanguardia en la lucha contra el VIH y el sida y ha sido
impulsor de iniciativas para el acceso al tratamiento antirretroviral
en los países con menos recursos. Así lo ha demostrado adhiriéndose
a iniciativas como la Declaración de Dublín sobre Cooperación
para luchar contra el VIH/Sida en Europa y Asia Central:
“Breaking the Barriers”, firmada en Dublín en febrero de
2004. En ella se declaraba “la prevención de la infección por
VIH, mediante la promoción de conductas y prácticas sexuales más
seguras y responsables, incluyendo el uso del preservativo, debe ser
la norma de la respuesta subnacional, nacional, regional e
internacional ante la epidemia y que la prevención, el cuidado y el
apoyo y tratamiento de las personas infectadas y afectadas por el VIH
y el sida son elementos que se refuerzan mutuamente para una
respuesta eficaz y deben contemplarse en un enfoque integral para
combatir la epidemia”. Por eso, parece contradictorio que se apoye
la necesidad de tratar a todos los afectados en países pobres y que
dejemos sin tratar en nuestro país a personas procedentes de esos
países.
España
también participó activamente en el documento de la comisión al
Parlamento Europeo, al consejo, al comité económico y social
europeo y al comité de las regiones: Lucha contra el VIH/sida en
la Unión Europea y los países vecinos, 2009-2013, en el que, en
el capítulo titulado Acceso universal a prevención, tratamiento,
atención y apoyo, se subrayaba que “es necesaria una
financiación adecuada y un apoyo político para lograr el «acceso
universal» en toda Europa”. En el documento se señala que las
infecciones por VIH pueden prevenirse y tratarse, y por lo tanto debe
contarse con “información e infraestructuras de atención
sanitaria efectivas”.
Desde
SEISIDA creemos que la crisis no debe ser motivo, o una excusa, para
que España pierda su protagonismo en la prevención y el tratamiento
del VIH.
Por
todo ello SEISIDA se suma a cualquier iniciativa y campaña que
promueva el acceso universal y gratuito a la sanidad en nuestro país,
independientemente de su situación administrativa, nacionalidad,
etc., y quiere manifestar su apoyo a la moción presentada en el
Senado por el Grupo Parlamentario Socialista en la que se insta al
gobierno a garantizar el acceso universal a las pruebas diagnósticas
sin exclusión de ningún grupo de población para determinar la
infección por el VIH y a la asistencia sanitaria y el acceso al
tratamiento para todas las personas residentes en nuestro país
infectadas por el VIH. Aunque estas mociones del senado no son
vinculantes para el gobierno, suponen un hito importante al llevar la
discusión más allá de los foros ciudadanos hasta el mismo núcleo
de la decisión política.
Para
más información:
Comunicación
SEISIDA
Etiquetas:
ACTUALIDAD 2012,
DDHH,
INMIGRACIÓN,
VIH E INMIGRACIÓN
jueves, agosto 16, 2012
Comunicado de denuncia e solidariedade coa Asociación Lazos
As entidades, organizacións e asociacións que asinan ,
queremos denunciar ante á opinión pública, e ante as institucións que
corresponde, os seguintes feitos:
A Asociación sen ánimo de lucro Lazos Pro Solidariedade- Comité antisida de Ferrol, fundada no ano 1995, con 17 anos de funcionamento, formada por persoas afectadas polo VIH e a Sida, polas drogas, pola exclusión Social e por profesionais do ámbito educativo e sociosanitario, está a atravesar nestes momentos unha situación crítica.
A demanda nos programas que desenvolve a entidade , veuse aumentada exponencialmente, ata o punto de estar preto do colapso asistencial. Nos 6 meses que van deste ano 2012 , a entidade xa leva atendido máis demandas que en todo o pasado 2011. A día de hoxe, atendéronse un total de 4.610 demandas no local da entidade.
A asociación traballa en dous ámbitos ben diferenciados: O ámbito da exclusión social e o ámbito da infección polo VIH, sendo a única entidade da comarca destas características.
Cada día a entidade, atende a máis de 35 persoas en situación de exclusión social nos diferentes programas.
Dado que o Concello de Ferrol, reduciulle un 70 % o orzamento con respecto ao pasado ano, a opinión pública debe saber que esta redución implica que o 60% das persoas usuarias, non poderán ser atendidas.
Ante esta situación de emerxencia a primeira medida que se veu obrigada a tomar a entidade, foi ter que prescindir a dúas profesionais do equipo técnico. Isto implica que o ratio usuario/profesional pasa a ser de 35/1, cando anteriormente era de 12/1; resentíndose con isto tanto a calidade coma a eficacia das intervencións. O único profesional que ate agora, continua traballando non esta garantido que poida continuar máis alá do mes de setembro, do presente ano. Se a situación non revirte, a entidade se vería obrigada a pechar.
A actividade da asociación supón un beneficio social e económico para o conxunto da cidadanía. No ámbito do VIH unha persoa diagnosticada e tratada correctamente, supón un aforro económico no ámbito sanitario e social ao ano de 40.033 €/ano para as Administracións públicas. No ámbito da exclusión social, as persoas que dispoñen dunha rede de apoio, e programas de atención e contención social, funcionan con maior autonomía e polo tanto son menos demandantes de recursos sociais. A isto hai que engadir que todas estas acción constrúen unha sociedade mais democrática e máis xusta.
A situación de falta de apoio institucional que se vive nestes momentos, só pode ser entendida desde o descoñecemento da actividade e beneficio social que supón o funcionamento de lazos no noso concello, ou desde a falta de sensibilidade e compromiso, da actual corporación fronte a estas problemáticas.
Ante esta grave situación as entidades abaixo asinantes, esiximos que o Concello de Ferrol dote de recursos a Lazos Pro Solidariedade, para que non teña que pechar e deixar sen asistencia a un amplo número de persoas en situación de exclusión e emerxencia social.
Entidades e Colectivos asinantes:
A todxs, grazas!
Carlos Varela
Presidente de Lazos Pro Solidariedade
A Asociación sen ánimo de lucro Lazos Pro Solidariedade- Comité antisida de Ferrol, fundada no ano 1995, con 17 anos de funcionamento, formada por persoas afectadas polo VIH e a Sida, polas drogas, pola exclusión Social e por profesionais do ámbito educativo e sociosanitario, está a atravesar nestes momentos unha situación crítica.
A demanda nos programas que desenvolve a entidade , veuse aumentada exponencialmente, ata o punto de estar preto do colapso asistencial. Nos 6 meses que van deste ano 2012 , a entidade xa leva atendido máis demandas que en todo o pasado 2011. A día de hoxe, atendéronse un total de 4.610 demandas no local da entidade.
A asociación traballa en dous ámbitos ben diferenciados: O ámbito da exclusión social e o ámbito da infección polo VIH, sendo a única entidade da comarca destas características.
Cada día a entidade, atende a máis de 35 persoas en situación de exclusión social nos diferentes programas.
Dado que o Concello de Ferrol, reduciulle un 70 % o orzamento con respecto ao pasado ano, a opinión pública debe saber que esta redución implica que o 60% das persoas usuarias, non poderán ser atendidas.
Ante esta situación de emerxencia a primeira medida que se veu obrigada a tomar a entidade, foi ter que prescindir a dúas profesionais do equipo técnico. Isto implica que o ratio usuario/profesional pasa a ser de 35/1, cando anteriormente era de 12/1; resentíndose con isto tanto a calidade coma a eficacia das intervencións. O único profesional que ate agora, continua traballando non esta garantido que poida continuar máis alá do mes de setembro, do presente ano. Se a situación non revirte, a entidade se vería obrigada a pechar.
A actividade da asociación supón un beneficio social e económico para o conxunto da cidadanía. No ámbito do VIH unha persoa diagnosticada e tratada correctamente, supón un aforro económico no ámbito sanitario e social ao ano de 40.033 €/ano para as Administracións públicas. No ámbito da exclusión social, as persoas que dispoñen dunha rede de apoio, e programas de atención e contención social, funcionan con maior autonomía e polo tanto son menos demandantes de recursos sociais. A isto hai que engadir que todas estas acción constrúen unha sociedade mais democrática e máis xusta.
A situación de falta de apoio institucional que se vive nestes momentos, só pode ser entendida desde o descoñecemento da actividade e beneficio social que supón o funcionamento de lazos no noso concello, ou desde a falta de sensibilidade e compromiso, da actual corporación fronte a estas problemáticas.
Ante esta grave situación as entidades abaixo asinantes, esiximos que o Concello de Ferrol dote de recursos a Lazos Pro Solidariedade, para que non teña que pechar e deixar sen asistencia a un amplo número de persoas en situación de exclusión e emerxencia social.
Entidades e Colectivos asinantes:
Ateneo
Ferrolán, Asociación Cultural Lefre de caldereta, Asociación Cultural Fuco
Buxán, Grupo Municipal de Esquerda Unida, asamblea de desempregados da CIG,
Foro Galego de Inmigración,Asamblea Sen Papeis, Asociación Cultural A Revolta,
Artabra 21, Sindicato Labrego Galego, COLECTIVO OPAII, Radio Filispím, Grupo
Municipal do Bloque Nacionalista Galego, Comité cidadán antisida de Ourense,
Executiva Local do PSOE, grupo
parlamentario do PSOE-PSG, Causa Galiza, CIG Saúde, Fundación Artabria, Asociación de
veciños de ultramar, SOS Sanidade Pública, Traballadores/as da Horta
comunitaria de Caranza, Asociación Veciñal de Esteiro, Grupo Municipal
Socialista, Marcha Mundial das Mulleres, A Nova Irmandade Nacionalista, Asociación Memoria Histórica Democrática , Colectivo Moucho, AES Briante, Asociación de Apoio á Lactación Materna BBTTA - Narón, ASFEDRO e moitas persoas que a título persoal manifestaron o seu apoio e adhesión.
Carlos Varela
Presidente de Lazos Pro Solidariedade
Etiquetas:
ACTUALIDAD 2012,
DENUNCIA PÚBLICA,
EXCLUSIÓN SOCIAL,
NOSOTROS/AS,
NOTICIAS
lunes, julio 02, 2012
martes, junio 19, 2012
ACTO DE DENUNCIA PÚBLICA. SERVICIO DE ALMORZOS Á RÚA MÉRCORES 20 ENTRE AS 10 E AS 11 HORAS
COMUNICADO
DENUNCIA PÚBLICA DA ASOCIACIÓN LAZOS PRO SOLIDARIEDADE
A Asociación sen ánimo de lucro Lazos Pro
Solidariedade- Comité antisida de Ferrol, formada por persoas afectadas polo VIH e a Sida, polas drogas, pola exclusión
Social e por profesionáis do ámbito educativo
e sociosanitario, quere denunciar públicamente a situación que está a
atravesar nestes momentos de crise xeneralizada.
A demanda nos programas que desenvolve a
entidade , veuse aumentada
exponencialmente, ata o punto de estar preto do colapso asistencial. Nos 6
meses que levamos deste ano 2012 , a
entidade xa leva atendido máis demandas que en todo o pasado 2011. A día de hoxe,
atendéronse un total de 4.300 demandas no local da entidade. Cabe
salientar que nestas demandas non aparecen contabilizadas as realizadas nos
programas de rúa, que se avalían e contabilizan a fináis de ano.
Ámbito da exclusión social: Actualmente, este ámbito , é o que precisa a maior dotación
de recursos na nosa entidade, pola
elevada demanda que se nos presenta. A crise actual situou a moitas persoas que
noutro tempo non eran usuarios nin destes servizos, nin da entidade, en
situación de exclusión social. Neste
contexto de exclusión social, desenvólvense diferentes programas en función do
nivel e grao de exclusión que presentan as persoas usuarias. Nos programas que
desenvolve a entidade se ofertan servizos e actuacións que cubren necesidades
básicas e se apoia ás persoas usuarias
nos procesos de inclusión social e se imparte formación dende unha
perspectiva técnica e de apoio mutuo.
Todas estas actuacións se efectúan co fin de articular unha resposta integral, ás situacións
de exclusión social e de emerxencia social.
Cada día, na nosa entidade, recíbense e aténdense a máis de 35 persoas nos
diferentes programas de Inclusión social. Os Servizos máis utilizados, son o de almorzo e de reparto de
alimentos, o de vestiario, e o uso de
ordenadores e Internet. No que se refire á protección social, as demandas sobre
prestacións e de vivenda son as que aparecen no maior número de actuacións. Ao
respecto, cabe salientar que a
notificación de desafiuzamentos e/ou de desaloxos de vivenda por impago, son
demandas que nunca antes se nos
presentaran na entidade, e que este tipo
de actuacións non son da nosa
competencia, senón das Administracións Públicas
para as que non hai unha resposta áxil e eficaz para estas situacións de
emerxencia.
Nestes tempos de crise no que nos
atopamos, a coordinación entre as
entidades que traballamos no eido social
e as Administracións Públicas, é, si cabe, máis importante que nunca. O
aproveitamente e optimización dos recursos poden contribuir a aforrar esforzos
e custos. O pasado 3 de febreiro, constituíuse o Consello Sectorial de Entidades de
Apoio Social, promovido e convocado polo Concello de
Ferrol, a través do Excmo Alcalde. D Manuel Rey Varela. Neste Consello
sectorial abordouse unha necesidade manifesta: A búsqueda de coordinación e a
creación dunha rede social de entidades que traballan, que traballamos neste
eido. Despois de esa reunión se nos convocou entidade por entidade para coñecer
as características dos programas que desenvolvemos, sin obter resposta algunha
dende a devandita data. A nosa entidade insta , ao alcalde e a Concelleira de Benestar, a que convoquen,
con carácter de urxencia, o Consello Sectorial de Entidades de Apoio
Social. As entidades de apoio social e sobre todo as persoas usuarias destas,
merecen unha resposta coordinada e adecuada aos tempos que estamos a vivir.
Dende o Concello se nos reduciu un 70% o orzamento con respecto ao ano pasado.
A opinión Pública debe saber que esta reducción implica: Que o 60 % das persoas
en situación de emerxencia social que acoden a estes servizos, non podrán
almorzar, descansar
Ámbito do VIH: A epidemioloxía do VIH, nos indica o camiño hacia
onde temos que dirixir os nosos esforzos para frenar a expansión da infección.
Actualmente, sabemos que os homes que
teñen sexo con outros homes convertíronse no colectivo onde a curva
epidemiolóxica máis está a ascender, seguidos da poboación heterosexual. Polo
tanto, este colectivo necesita unha
serie de actuacións Prioritarias que
posibiliten un mellor acceso á prevención e ao diagnóstico precoz. Todo elo,
sen descuidar a prevención noutros colectivos vulnerables entre os que tamén se
atopa a poboación xeral.
A nosa entidade é de referencia, non só na nosa cidade, senon na nosa
Comunidade Autónoma. Isto non o dicimos nós, senon que é manifestado abertamente
polo persoal técnico da Dirección Xeral de Innovación e Xestión da Saúde
Pública ,da Xunta de Galicia, e por
cargos da máis alta responsabilidade desa dirección xeral. Por dar algún dato, a nosa entidade realiza
case o 25 % das probas rápidas de VIH que se realizan en Galicia, foi pioneira en implantar este servizo na nosa
comunidade, no 2010, e pioneira tamén en
ofertar as probas rápidas de detección de Hepatite C. Os dispositivos para a detección rápida do VIH, son
facilitados pola Consellería de Sanidade, máis non se cubre o custo do persoal
profesional que a levan a cabo. Traballamos
con tódalas persoas, priorizando aquelas que se atopen en situación de maior
vulnerabilidade.
As axudas públicas, que recibe a nosa entidade,
tamén se viron diminuidas de forma importante. Exactamente se reduciron un 40 %
nos últimos dous anos. Un 22%, no presente ano, e un 18 % no 2011. A todo este
recorte, hai que sumarlle a falta de
motivación técnica que se desprende da Resolución de Subvencións da Consellería
de Sanidade neste exercizo. A alta participación de entidades vinculadas á igrexa que realizarán programas de
prevención do VIH, neste ano, obedece, baixo o noso punto de vista, a unha motivación ideolóxica, máis que a criterios técnicos e
obxectivos e, polo tanto, non cuestionables.
A reducción do orzamento destinados a
proxectos no ámbito do VIH, implicará que traballadores e traballadoras sexuais
terán máis dificultade para o acceso á prevención e ao diagnóstico precoz,
Implicará que as zonas onde usuarios de drogas consumen as mesmas, por vía
inxectada, estarán desatendidas e a accesibilidade aos métodos preventivos,
verase afectada. É dicir, haberá máis persoas afectadas
Medidas de carácter inmediato: Se a entidade
non recibe algunha axuda de forma inmediata, verase obrigada a efectuar o
despedimento dos 3 profesionales cos que conta contratados. Estes profesionáis,
xa adican e sempre adicaron, máis tempo do que lles corresponde pola súa
relación contractual coa Asociación. Ë dicir, Tamén son voluntarios. Este
despedimento implica directamente o peche de moitos dos servizos que a
Asociación ven prestando e, por
extensión, a desatención de milleiros de persoas. Se a situación non muda, a entidade verase obrigada a pechar a
estructura coa que viña funcionando.
Consideramos que un recurso deste tipo
ten que contar obrigatoriamente con profesionáis especializados, que se encarguen da parte técnica do traballo.
Aforro para a administración: Non é certo que
unha entidade das nosas características sexa costosa en términos económicos
para a Administración. No ámbito do VIH, previr novas infeccións por VIH e
favorecer o diagnóstico precoz e o coidado da Saúde, supón un gran aforro para
a Administración. Unha persoa diagnosticada e tratada correctamente supón un
aforro Sanitario e Social ao ano, de
49.120 Dólares, según o estudio “Impacto Socioeconómico do tratamento
antirretroviral en persoas con VIH, Teresa Gonzalo e colegas publicado na
revista AIDS no 2009.
No que se refire a atención social, se
poderían cuantificar os gastos diarios dos almorzos para 40 persoas, o vestuario para 7 ou 8 persoas, o
gasto de internet para 20 persoas, o reparto de alimentos para 60
familias, e o apoio social que reduce as
consultas sanitarias, a criminalidade e mellora a calidade de vida das persoas.
Pero sobre todo, e o máis importante a resaltar, é o impacto social sobre a
comunidade. O económico é simplemente para constatar que o recurso non é caro
para as Administracións.
Estos recortes que estamos denunciando
hoxe na rúa, véñense a sumar aos producidos nos últimos tempos. As casas de acollida
para enfermos de Sida se atopan en perigo de peche, comités antisida galegos
pechados polos recortes. O gravamen que se produce sobre a enfermidade no
último RDL, de reformas Sanitarias, o copago farmacéutico, a eliminación de
prestacións básicas do sistema público de saúde, a denegación de asistencia
Sanitaria ao colectivo de persoas inmigrantes, en situación administrativa irregular, os
recortes en educación, as taxas na Xustiza, a eliminación das partidas
finalistas destinadas ás comunidades autónomas para a prevención do VIH, segundo os orzamentos
xerais do Estado para o presente 2012, o peche de colectivos de afectados e
afectadas polo VIH con ate 20 anos de
historia. E así poderíamos seguir e seguir ate non parar.
Amigos e amigas, estes recortes non
responden á crise económica actual, se non a criterios ideolóxicos onde as
prioridades non as marcan as necesidades das persoas. Estes recortes non se convirten nun recorte
máis. As persoas afectadas polo VIH, afectadas polas drogas e pola exclusión
social, vemos nestes recortes, unha denegación dun dereito fundamental. O
dereito á participación en tódolas cuestións que nos afecten. Amigos e amigas,
déixenme reproducir unhas frases dun compañeiro activista de Barcelona:
“Un
dos feitos máis remarcables na historia do VIH foi a implicación directa das persoas afectadas
na resposta frente á epidemia. A idea de que as experiencias das propias
persoas con VIH deberían ser parte fundamental da resposta ao sida foi expresada
públicamente por primeira vez en 1983 na ciudade de Denver (Colorado, EE UU),
no que se coñece como os ‘Principios de Denver’. Nunha reunión á que acudieron
persoas con VIH de California e New York, os asistentes firmaron unha
declaración na que se reivindicaba a sabiduría da comunidade fronte á mera
imposición das decisións de ‘expertos’. Este documento sentou as bases de
movimento cidadán en defensa dos dereitos e o empoderamento das personas con
VIH, o que se coñece como activismo social en sida. Estos principios
establecen, entre outros aspectos, o dereito das personas con VIH á dignidade,
tanto na vida como no momento da morte; o dereito a estar representadas en
todoslos foros sobre sida coa mesma credibilidade que o resto de participantes,
e o dereito a poder participar en todalas decisiones que afecten á sua vida,
saúde e benestar. Juanse Hernández”.
Isto non só é atribuible ás persoas con VIH, se non
atribuible a tódolos colectivos e persoas. Se pode resumir no carma “NADA
SOBRE MI, SIN MI”.
Dende a
Asociación Lazos Pro Solidariedade-Comité antisida de Ferrol esiximos:
Un
compromiso político real das Administracións Local e Autonómica, dacordo á nosa realidade e demanda, e instamos a estas Administracións a que
restablezan os orzamentos retirados aos proxectos que desenvolvemos. Do
contrario, os sinalaremos coma únicos responsables da paralización dos servizos
e actividades na nosa entidade.
Precisamos
a vosa colaboración, precisamos da vosa
axuda. Moitas grazas
Nº de conta 2080
5214 94 3040006963 de Novagalicia Banco
Fotos da acción
Solicitude de reunión co Alcalde de Ferrol (rexistro Municipal)
Etiquetas:
ACTIVIDADES,
ACTUALIDAD 2012,
DERECHOS HUMANOS,
NOSOTROS/AS
lunes, junio 18, 2012
Presentación do libro: A SAÚDE COMO NEGOCIO
Presentación do libro:
"A SAÚDE como NEGOCIO"
(Martes 26 de Xuño, ás 19.30 horas na galería Sargadelos
Etiquetas:
ACTUALIDAD 2012,
SALUD,
sanidade
viernes, junio 15, 2012
miércoles, junio 13, 2012
Factores asociados a la infección por el VIH en hombres que tienen relaciones sexuales con hombres en España
P Fernández Dávila (1), C Folch (2), L Ferrer (2), R Soriano (3), M Díez (3), J Casabona (3)
(1) Stop Sida, (2) CEEISCAT, (3) Secretaría del Plan Nacional sobre el Sida
Introducción:
El objetivo fue identificar los factores asociados a la infección por el VIH en hombres que tienen relaciones se-xuales con hombres (HSH) en España.
Material y Métodos:
La European MSM Internet Survey (EMIS) fue un cuestionario online diseñado para recoger información en HSH sobre sexualidad, conductas sexuales de riesgo, consumo de drogas, historia de ITS, conocimientos sobre el VIH/ITS, entre otros temas. El reclutamiento se realizó principalmente a través de páginas de contacto gay. Se realizó un análisis de regresión logística multivariante para identificar los factores asociados al VIH.
Resultados:
Un total de 13.111 participantes residentes en España completaron el cuestionario. La prevalencia del VIH fue del 8,9%. Los factores asociados al VIH fueron: ser inmigrante (OR: 1,35, IC95%: 1,15-1,58), vivir en una ciudad de más de 500,000 habitantes (OR: 1,29, IC95%: 1,06-1,57), tener 25 años o más (OR: 3,04, IC95%: 2,25-4,11 para 25-39 años, y OR: 5,73, IC95%: 4,17-7,86 para más de 40 años), tener un nivel educativo medio (OR: 1,24, IC95%: 1,06-1,46) y bajo (OR: 1,53, IC95%: 1,19-1,98), estar jubilado o con baja médica (OR: 1,24, IC95%: 1,00-1,54), tener una pareja estable (OR: 1,31; IC95%: 1,09-1,57), haber practicado la penetración anal receptiva en el último año (OR: 1,29; IC95%: 1,01-1,65), haber tenido penetración anal protegida con la pareja estable en el último año (OR: 1,91; IC95%: 1,55-2,35), tener un alto grado de conocimientos sobre el VIH/ITS (OR: 2,82, IC95%: 2,03-3,40), haber consumido drogas para sexo (OR: 1,83, IC95%: 1,56-2,15) y drogas para fiesta (OR: 1,86, IC95%: 1,56-2,18) al menos una vez en los últimos 12 meses, haber sido diagnosticado de alguna ITS bacteriana o viral cutánea en los últimos 12 meses (OR: 1,93, IC95%: 1,61-2,31), haber sido diag-nosticado alguna vez de hepatitis C (OR: 1,88, IC95%: 1,29-2,73), haber frecuentado un local de sexo en el último mes (OR: 1,57, IC95%: 1,35-1,83) y haber tenido penetración anal no protegida con una pareja sexual (estable u ocasional) de desconocido o discordante seroestatus en los últimos 12 meses (OR: 1,79, IC95%: 1,52-2,10).
Conclusiones:
Algunos factores resultantes indican conductas de riesgo de los HSH que tienen el VIH y deberían de ser consi-derados en los programas de prevención secundaria, no sólo para atender sus necesidades, sino también para disminuir las prácticas que los exponen a riesgo de reinfección/coinfección y de transmisión del VIH/ITS a sus parejas sexuales. Asimismo, estos programas deberían de adaptarse a la realidad socio-cultural de los HSH inmigrantes.
(1) Stop Sida, (2) CEEISCAT, (3) Secretaría del Plan Nacional sobre el Sida
Introducción:
El objetivo fue identificar los factores asociados a la infección por el VIH en hombres que tienen relaciones se-xuales con hombres (HSH) en España.
Material y Métodos:
La European MSM Internet Survey (EMIS) fue un cuestionario online diseñado para recoger información en HSH sobre sexualidad, conductas sexuales de riesgo, consumo de drogas, historia de ITS, conocimientos sobre el VIH/ITS, entre otros temas. El reclutamiento se realizó principalmente a través de páginas de contacto gay. Se realizó un análisis de regresión logística multivariante para identificar los factores asociados al VIH.
Resultados:
Un total de 13.111 participantes residentes en España completaron el cuestionario. La prevalencia del VIH fue del 8,9%. Los factores asociados al VIH fueron: ser inmigrante (OR: 1,35, IC95%: 1,15-1,58), vivir en una ciudad de más de 500,000 habitantes (OR: 1,29, IC95%: 1,06-1,57), tener 25 años o más (OR: 3,04, IC95%: 2,25-4,11 para 25-39 años, y OR: 5,73, IC95%: 4,17-7,86 para más de 40 años), tener un nivel educativo medio (OR: 1,24, IC95%: 1,06-1,46) y bajo (OR: 1,53, IC95%: 1,19-1,98), estar jubilado o con baja médica (OR: 1,24, IC95%: 1,00-1,54), tener una pareja estable (OR: 1,31; IC95%: 1,09-1,57), haber practicado la penetración anal receptiva en el último año (OR: 1,29; IC95%: 1,01-1,65), haber tenido penetración anal protegida con la pareja estable en el último año (OR: 1,91; IC95%: 1,55-2,35), tener un alto grado de conocimientos sobre el VIH/ITS (OR: 2,82, IC95%: 2,03-3,40), haber consumido drogas para sexo (OR: 1,83, IC95%: 1,56-2,15) y drogas para fiesta (OR: 1,86, IC95%: 1,56-2,18) al menos una vez en los últimos 12 meses, haber sido diagnosticado de alguna ITS bacteriana o viral cutánea en los últimos 12 meses (OR: 1,93, IC95%: 1,61-2,31), haber sido diag-nosticado alguna vez de hepatitis C (OR: 1,88, IC95%: 1,29-2,73), haber frecuentado un local de sexo en el último mes (OR: 1,57, IC95%: 1,35-1,83) y haber tenido penetración anal no protegida con una pareja sexual (estable u ocasional) de desconocido o discordante seroestatus en los últimos 12 meses (OR: 1,79, IC95%: 1,52-2,10).
Conclusiones:
Algunos factores resultantes indican conductas de riesgo de los HSH que tienen el VIH y deberían de ser consi-derados en los programas de prevención secundaria, no sólo para atender sus necesidades, sino también para disminuir las prácticas que los exponen a riesgo de reinfección/coinfección y de transmisión del VIH/ITS a sus parejas sexuales. Asimismo, estos programas deberían de adaptarse a la realidad socio-cultural de los HSH inmigrantes.
Caracterización de los Nuevos Diagnósticos de VIH en Mayores de 50 Años Notificados al SINIVIH
Caracterización de los Nuevos Diagnósticos de VIH en Mayores de 50 Años Notificados al SINIVIH
J Oliva Domínguez (1), C Cevallos (2), E Martínez (3), M Alvarez (4), J Cereijo (5), C Malo (6), A Fernández (7), R García (8), G Gutierrez (9), M Díez (10)
(1) Centro Nacional de Epidemiología, (2) Madrid, (3) La Rioja, (4) Extremadura, (5) Galicia, (6) Aragón, (7) Asturias, (8) Murcia, (9) Castilla La Mancha, (10) CNE
Introducción:
Los casos notificados al Sistema de Nuevos Diagnósticos de VIH en España (SINIVIH) en personas mayores de 50 años pueden tener características distintas al de otros grupos más jóvenes. El objetivo de este estudio es analizar los factores asociados al grupo de nuevos diagnósticos de VIH mayores de 50 años
Material y Métodos:
Estudio descriptivo sobre las personas diagnosticadas de VIH por primera vez en el periodo 2007-2010 en las CCAA de Aragón, Asturias, Baleares, Canarias, Cantabria, Castilla León, Castilla La Mancha, Cataluña, Ceuta, Extremadura, Galicia, La Rioja, Madrid, Melilla, Murcia, Navarra y País Vasco. Se realizaron distribuciones por variables de persona, lugar y tiempo. Diagnóstico tardío (DT) se definió como menos de 350 CD4 en el momen-to del diagnóstico. Se realizó un análisis multivariado mediante regresión logística para ver los factores asocia-dos a los diagnósticos en ≥50 años. Como medida de asociación se utilizó la odds ratio y su intervalo de confianza al 95% (OR; IC95%)
Resultados:
Durante el período de estudio se notificaron 11.090 nuevos diagnósticos de VIH, de los que 1.355 (12,2%) te-nían ≥50 años. El porcentaje de mujeres en este grupo fue del 18%, y el modo de transmisión mayorita-rio las relaciones heterosexuales (49%), seguidas de las relaciones sexuales entre hombres ((HSH), 29%). Los usuarios de drogas inyectadas (UDI) supusieron sólo un 4%. Respecto al origen, el porcentaje de españoles fue del 78%, seguido por el origen latinoamericano (9%). El DT sumó un 68%. Ajustando por CCAA de notificación y año de diagnóstico, los factores asociados positivamente a tener ≥50 años comparados con tener 25-49 años fueron: ser hombre (OR:1,6;1,4-2,0), presentar DT (OR:2,3;2,0-2,6); y origen español (OR:3,1;2,7-3,7); en cambio se asociaron de forma inversa ser UDI (OR:0,2; 0,1-0,3) o HSH (OR:0,4; 0,3-0,4) comparados con ser heterosexual
Conclusiones:
El grupo de nuevos diagnósticos con 50 años o más presenta características distintas a los del grupo mayorita-rio de 25 a 49 años. En el grupo de más edad hay mayor probabilidad de DT y más presencia de hombres, es-pañoles y heterosexuales. Por el contrario HSH y UDI están menos representados. Estos resultados han de tenerse en cuenta al implantar medidas preventivas
J Oliva Domínguez (1), C Cevallos (2), E Martínez (3), M Alvarez (4), J Cereijo (5), C Malo (6), A Fernández (7), R García (8), G Gutierrez (9), M Díez (10)
(1) Centro Nacional de Epidemiología, (2) Madrid, (3) La Rioja, (4) Extremadura, (5) Galicia, (6) Aragón, (7) Asturias, (8) Murcia, (9) Castilla La Mancha, (10) CNE
Introducción:
Los casos notificados al Sistema de Nuevos Diagnósticos de VIH en España (SINIVIH) en personas mayores de 50 años pueden tener características distintas al de otros grupos más jóvenes. El objetivo de este estudio es analizar los factores asociados al grupo de nuevos diagnósticos de VIH mayores de 50 años
Material y Métodos:
Estudio descriptivo sobre las personas diagnosticadas de VIH por primera vez en el periodo 2007-2010 en las CCAA de Aragón, Asturias, Baleares, Canarias, Cantabria, Castilla León, Castilla La Mancha, Cataluña, Ceuta, Extremadura, Galicia, La Rioja, Madrid, Melilla, Murcia, Navarra y País Vasco. Se realizaron distribuciones por variables de persona, lugar y tiempo. Diagnóstico tardío (DT) se definió como menos de 350 CD4 en el momen-to del diagnóstico. Se realizó un análisis multivariado mediante regresión logística para ver los factores asocia-dos a los diagnósticos en ≥50 años. Como medida de asociación se utilizó la odds ratio y su intervalo de confianza al 95% (OR; IC95%)
Resultados:
Durante el período de estudio se notificaron 11.090 nuevos diagnósticos de VIH, de los que 1.355 (12,2%) te-nían ≥50 años. El porcentaje de mujeres en este grupo fue del 18%, y el modo de transmisión mayorita-rio las relaciones heterosexuales (49%), seguidas de las relaciones sexuales entre hombres ((HSH), 29%). Los usuarios de drogas inyectadas (UDI) supusieron sólo un 4%. Respecto al origen, el porcentaje de españoles fue del 78%, seguido por el origen latinoamericano (9%). El DT sumó un 68%. Ajustando por CCAA de notificación y año de diagnóstico, los factores asociados positivamente a tener ≥50 años comparados con tener 25-49 años fueron: ser hombre (OR:1,6;1,4-2,0), presentar DT (OR:2,3;2,0-2,6); y origen español (OR:3,1;2,7-3,7); en cambio se asociaron de forma inversa ser UDI (OR:0,2; 0,1-0,3) o HSH (OR:0,4; 0,3-0,4) comparados con ser heterosexual
Conclusiones:
El grupo de nuevos diagnósticos con 50 años o más presenta características distintas a los del grupo mayorita-rio de 25 a 49 años. En el grupo de más edad hay mayor probabilidad de DT y más presencia de hombres, es-pañoles y heterosexuales. Por el contrario HSH y UDI están menos representados. Estos resultados han de tenerse en cuenta al implantar medidas preventivas
Suscribirse a:
Entradas (Atom)












